Frère Jacques III: Nieparzystość wolę

[Michał Pawica]

Song Sans Paroles
(Nieparzystość wolę)

Chciałabym o piękności Twej 
Napisać bielą biały song 
Do bladej melodii tej,
Co w ciemną noc zakwitła w jasność twą 

Chciałabym, przecież dobrze wiesz
Jak koronki z Alençon 
 Misterny utkać wiersz
Najczystsze "Kocham czystość twą"

Oświadczyć  ci "Miłości ma"
Prosić cię "Zawsze trwaj"
Ale w tysiącu stron...
Ale na tysiąc pas 
Dać tobie to: "Wysnujmy stąd miłość swą"

Powiedzieć: "Spłońmy czułością tą,
Płońmy nią wciąż, każdego dnia,
Palmy się ku wszystkich pór dniom"

Lecz nim rozświetli się ma myśl,
 Na pergaminie mym w tę noc,
Nim pióro w rękę ujmę, i
Zanim stemperuję go,

Nim sformuję  ją w  blask gwiazd
By z  nicości wydobyć rzecz
Nadejdzie czas,
Gdy już  nie kochasz mnie

Zagraj "Pieśń bez słowa"...
Pozwól mi być - drugi głos
Nienawidzę tego, że sprawiłam, że mnie pokochałeś - 
Powtórz to - Martin Garrix
Sanktuarium Tłumaczeń - Evanescence


Starzy ludzie nic nie mówią już, 
Tylko czasem szepce ich wzrok...

Nawet bogaci biedni są: nie mają złudzeń, nic, tylko jedno serce dzielone przez pół
W domach ich pachnie tymianek, czystość, lawendaa i słowa, co odchodzą w mrok

Czy w Paryżu mają dom, czy na prowincji wiodą niedolę swą, gdy  długo zbyt życia trzymają się
Może dlatego, że zbyt często wpadali w śmiech,  ich głos łamie się, gdy bieżą ku  przeszłym dniom,

I  płacz też był częstym gościem ich, więc łza  im wciąż klei się do rzęs
A jeśli  drżą, to  przez to, że ich wzrok śledzi, jak srebrny zegar  wahadłu nałożył srebrny włos,
I mruczy w salonie,  mówi "tak", i  "nie", i mówi "czekam tu, czekam wciąż"

Starzy ludzie już nie śnią, ich książki przysypiają,  fortepian zamknięty stoi, jak stał 
Kotek odszedł już, niedzielny apéritif  nie wchodzi w śpiew

Starzy ludzie nie ruszają się, ich gest ma zbyt wiele zmarszczek, zbyt mały jest ich świat  - łóżko okno  łóżko  znów fotel a potem łóżko i łóżko jest

A jeśli wychodzą, za rękę wciąż, cali w sztywność ubrani są,
To idą za słońcem, na grób  kogoś starszego ,  brzydkszej, niż..

I przez chwilę, szlochając, zapominają na godziny pół o srebrnym zegarze, co 
W salonie warczy,  mówi "tak",  mówi "nie", i że czeka właśnie ich...

Starzy ludzie nie umierają, zasypiają pewnego dnia i  już nie budzą się 
Trzymają się za ręce, boją zgubić szlak, więc gubią go
A drugi zostaje sam, na dobre lub na zle, łagodne lub surowe pół
Nieważne, które zostanie, już w piekle jest 

Można to zobaczyć,  czasami,  gdy wchodzą w deszczu i w smutku toń 
Wykraczają poza dzisiejszy dzień, wciąż  przepraszając za to, że nie gdzie indziej są 

I chłonąc innych wzrok uciekają przed srebrnym zegarem, ostatni raz
A on w salonie tyka,  mówi "tak", i "nie",  mówi "czekam wciąż"
W salonie tyka,  mówi "tak", i "nie",  mówi "oczekuję was" ...

Zagraj w "Starych"
Amazon Music Unlimited (reż. reklama)


Paroles.net ma umowę licencyjną z Society of Music Publishers and Authors (SEAM)

Jacques Brel
(Światła, podkład, żel)
Winniśmy, ma 
Następny! Villona już mamy za...

Owinięty tylko w ręcznik, co nim przepasalem się w pas
Czoło rumieńcem lśni, a w dłoni mydło mam, już czas:
Następny, ja was...!

Miałem dwadzieścia lat, a było nas chyba ze stu
Byłem następny...! Za tym, za co już dostąpił u...
Następny, ku..!

Tylko dwadzieścia lat mam, a mam nauczyć się żyć
W wędrownym burdelu tym, i ten sierżanta ryk jak życia mego nić:
Następny, bo wam w rzyć...!

Ja chciałbym tylko czułości ciut, choć na lek...
Albo uśmiechu pół, lub po prostu czasu czek...
Następny, trzeci bieg...!!

I wiem, to nie było Waterloo, nie, nawet nie Verdun 
To było jak parę chwil, gdy żałujesz, że w szkole byłeś dno den 
Następny, ruchy, bo jak cie w tę..!

Ale przysięgam, że ten sierżanta zza pleców głos
Był jak los rzucony, bynajmniej, na gruzów stos
Następny, bo wos...!

Przysięgam na wszystkie... To było jak pierwszy tradzika swąd 
I ten głos, który wciąż słyszę, tych przekleństw swąd:
Następny, wy...mi stąd!

Ten głos, co pachniał jak czerstwy chleb i jak bimber zły
Ten głos narodów, ten zew czarnej krwi
Następny, zasuwać mi!:

I nawet dziś, gdy kobieta spermą podpisuje kapitulacji akt,
W moich wątłych ramionach zdaje się szeptać w mych biódr takt:
Następny, bo wpis do akt!

Następcy moi że świata czterech stron powinni za ręce się wziąć
I krzyczeć to, co ja co noc, mój zwykły koszmar śniąc:
Następny, następny!
Wciąż i wciąż

A gdy gorączka spadnie mi, myślę sobie, że
Bardziej brudzi cię to, że jesteś po zamiast przed
Następny, bo cię... W ten durny łeb !

Kiedyś na wózek przesiądę się, do zakonu, lub na stryczka ostatni sznyt,
W taki obrót spraw, że nie będę musiał się martwić zbyt...
Następny! Nie! Ja nie chcę  tej najbardziej zdartej z płyt!
Następny, dawaj, git chwyt..

...księgowanego kryt...

[Jeśli mam mieć tylko Twój żar]

Jeśli mam mieć tylko Twój żar,
By odziać nas w życia cud
I ubrać w słońca czar
Przedmieść tych tęczę złud,

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
Tylko dla tańca bzów -
Jestem tej piosenki wart
I ukojenia tchu...

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
Aby ranek ubrać w mgłę,
Jak biednych i tych co ich czart.. -
W płaszcze wyszywane snem

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
I modły, które do nieba ślę -
Za bolączki, jakie zna świat,
Za mój trubadura śpiew

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
By go ofiarować tym,
których jedyny dar -
To wpleść się światła rym

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
Daj mi wytyczyć szlak
I znaleźć drogę wśród mar
Tam, gdzie dróg wciąż brak

Jeśli mam mieć tylko Twój żar
By przekrzyczeć huk dział
I ten hymn, co ciszę skradł,
By werbel już zamilknąć chciał
Wtedy, mając za jedyną broń
Siłę, którą daje Twój żar,
Wreszcie ujmiemy w dłoń,
Przyjaciele –
Cały świat!

"Zaraz będę
) za chwilę.... (

I.
Od chryzantemy do chryzantemy
Przepadają przyjaźnie nam 
Od chryzantemy do chryzantemy
Wypada z jaźni to, czego pragnęliśmy bardziej, niż sam...


Od chryzantemy do chryzantemy
Inne kwiaty robią, co mogą, by...
Od chryzantemy do chryzantemy
Mężczyźni płaczą; kobiety płyną obok nich

Zaraz będę, za chwil parę,
Ale tak bym chciał jeszcze raz
Zawlec znów kości stare
Do słońca, aż do lata, z wiosną wraz
Do wiosny dojść, którąś z jutra tras...

Zaraz będę, już za parę chwil
Ale tak bym chciał jeszcze znów 
Zobaczyć raz, czy rzeka trzyma kil,
Ciągle czeka nas, czy zatoka naszych snów
Jest przystanią wciąż, znów być tam, gdzie nuci gil...

Zaraz będę, szybciej, niż myśl 
Ale dlaczego ja, czemu teraz i tu 
Dlaczego już i dokąd, i po co mam iść ?

Zaraz będę, za chwil...
Oczywiście, że Mu...
Zawsze byłem  przybyszem tu...

Od chryzantemy do chryzantem -
Za każdym razem coraz bliższy ci,
Od chryzantemy do chryzantemy
Coraz bardziej ponad liczbę dni...

Zaraz będę, za chwilę już...
Lecz chciałbym tak nie zniknąć z map...
Znów w miłość wsiąść, jak ostatnia z gap...
Jak łapie się autobus, choć cel jest tuż
Zamustrować się, nim zamknie się trap 
By zawinąć na czyjś próg, być jedną z dusz
Znowu dobrze się czuć, nic nie musieć już...

Zaraz, za chwil, zaś...
Ale tak pragnął bym,
 Gwiazdami znów nakarmić jaźń,
Drżące ciało, i martwy paść 
Miiłością spalony, jak słońcem, Twym 
Sercem, spopielonym, czasowi, skraść...

Za. Raz. Za...
To nawet nie ty, jesteś, wcześnie - To spóźniłem się ja 

Za. Raz. Będę. Kto?
Za. Wsze. Był,em. Kimś. Innym, niż... 
Przy, bysz, em... Wciąż. 
Tak...


II.

Oczywiście, przechodziły(-ście) burze:
Dwadzieścia lat, to miłości ) Norwida ( szal -
Tysiąc razy, pakowałaś torby, (spałaś w biurze)
Raz, tysiąc, wzbijałaś/liśmy się w powietrza ]dal[

I każde tu pamięta z nas,
W tej } szpitalni { bez kołyski:
Wybuchy, ]dawnych[ burz(y bas);
Nic nie przypomina(ło) tam już nic (whisky?)
Tobie odebrało }wody{ smak(już czas!)
A mnie smak podbojów(dla oldbojów). Tak,

Ale: miłości ma
Ma słodka, ] nie-[czuła ma
cudowna miłości! Ja/
Od (jasnego!)świtu aż do {końca} dnia
Wciąż cię kocham, wieszKocham
Cię

Ja znam wszystkie )twoje( zaklęcia
Ty znasz wszystkie Czary- [Mary me]
Wodzi(a)łaś mnie z pułapki (do pułapki) 
Jak szarmanckiego( -księcia )
Od czasu (do czasu), traciłem/liśmy }się{

Oczywiście, miałaMś kilku kochanków
Musieliśmy (jakoś) zabić czas:
Ciało musi się radować }o poranku ] w ranku [
Ale w końcu, w końcu nad/nas...

Potrzebowaliśmy mnóstwa talentu/na czas
Aby się zestarzeć, bez [fazy] dorosłości 
{Precz z krużganku!}

Im więcej czasu nas otacza [brak dźwięku]
Tym więcej )w tej przyszłości( nas dręczy czas
Ale czyż to nie najgorsza pułapka[na gracza]
Dla kochanków, by żyli w pokoju (zgodnie,wraz)?

Oczywiście, płaczesz trochę (wkrótce) mniej 
Rozpadam się trochę później ja ] kawałki/na[
Mniej wierzymy naszym sekretom (przed/po wódce). Nie:

Mniej pozostawiamy przypadkowi}-naj(
Nie ufamy nurtowi życia. Pokrótce: malutcy!!!
Tak.Ale to wciąż delikatna wojna(ciał/maj)

[Instrumentalne zakończenie]

Lata Miłości • 1962
Walc no. 104
(Paukenschlag)

W pierwszej  wersji mego walca
Jestem sam, lecz już uśmiechasz się
W tej perwersji tego walca
Jesteś sama, lecz już dostrzegłem cię
A Paryż sam nam rytm walca wybija 
Paryż przygląda się i mierzy nam puls
Paryż walcowi w takt bębenek podbija 
Szepcze, szepcze mi obelg chlust,
W ucha głąb, refren ten  jak z ust spust;

To walc to trzy-takt
Który wciąż sobie daje czas
Który wciąż czas dla mas 
Na boku lecz daje w gaz (fact!)
By z drogi zboczyć ciut,
Zebrać miłości miód, 
Zboczyć z miłości w brud...

I czaru mu nie brak
Posuwny cztero suw i takt
Gdy tańczyć go Abschmack
Choć tańczyć go trudno tak
Ma świetny gust, choć z niego Schmack 
Jest jak ów trojga pakt
Ten walec z czterech-pak 

A potem walc, ten Pięcio-ksiąg,
Który bynajmniej  nie powiem mnie wciągł

I walc, co ma dwudziestki smak,
Dziwny niepokoj w sobie ma, 
Verfremdung oraz Angst,
Ale o wiele lepiej życie zna 
Niż walc Osi wszystkich państw 

I czaru mu nie brak
Posuwny cztero suw i szlak
Gdy tańczyć go Abschmakt
Choć tańczyć go trudno tak
Ma świetny gust, choć schmuck
Jest jak ów trojga pakt
Ten walec z czterech-pak

Walc, co na lat dwadzieścia brzmi
Walc, co z dwudziestu rur grzmi

A teraz walc dla sto-nóg 
Walc pał uderzeń stu, co w stuletni puka próg 
Walc tu letni nieco już

I na koniec sam zostawiłem wam
walc z tysiąca nóc, czystą przyjemność dla ócz
Ten walc tysiąca stóp 

On tkwi na skrzyżowaniu dróg
W Paryżu, sam jak słup
Wiosną, gdy ciągnie chłód
Ten walc nie jest wciąż kaput 
Choć w tysiące idzie trup 
Ten walc tysiąca stóp
Walc tysiąc razy Verruckt!

I na koniec  sam zostawiłem wam
walc z tysiąca nóc, czystą przyjemność dla ócz
Walc, com go chciał tysiąc razy stłuc 

Czekalem czasu szmat
Lecz w końcu masz dwadzieścia lat
I ja też niejeden wziąłem bat 


Walc jak szkoła - jedna na tysiąc lat
Walc snuty z tysiąca rad
Walc na tysiąc rat

 Tylko zakochanym daje się wczuć
(Trzysta trzydzieści trzy to pół
Z sześćset sześćdziesiąt sześć, jak wół)
W życie z rozspisem ról 
Walc ci prawdę powi: chcesz zgarniać koła pół
Bycie wierszopisem rzuć!


Zakończenie
La lala la, la lala
Lala la la lala...
La la la la, la la la la la la la...
Skończyłem


Moja płaska ziemia

Gdy Morze Północne uparcie bije w
wysokich wydm asfalt,
A białe płatki piany sypią się na ich grzbiety,
Gdy gwałtowny przypływ uderza w czarny bazalt
A mgła szara opada na wałów szkielety,

Gdy podczas odpływu plaża jest dzika jak pustynia
A mokry zachodni wiatr syczy jadowicie
Wtedy moja ziemia stawia opór… staje się, zaczynia,
Moja płaska ziemia…
Moje stłamszone życie...

Gdy deszcz moczy ulice, place i rabaty,
Dachy i iglice strzelistych aktów kościołów,
To jedyne góry na tej płaskiej ziemi bez kwiatów...

Gdy ludzie to karły pod okiem aniołów...
I gdy dni mijają w nudnej zwyczajności,
A wzburzony wiatr wschodni sprawia, że ziemia jeszcze bardziej się płaszczy w swej uniżoności,
Wtedy moja ziemia czeka…
Moja płaska ziemia
Ni zwierza,
Ni człeka

Gdy niebo nad nami leżące delikatnie muska płaską wodę,
Gdy ciążące niebo uczy nas pokory,
Gdy niebo lekceważące dla pozoru się staje szare jak łupek z piekła rodem,
Kiedy niebo na nas leżące jest blade jak glina, jak skóra chorych,

Kiedy wiatr północny dzieli polder na cztery,
Kiedy północny wiatr kradnie nam oddech,
Wtedy moja ziemia pęka jak te poldery…
Moja płaska ziemia…
Mój wieczny bez, ...

Kiedy Skalda lśni w południowym słońcu,
A każda Flamandka zakłada letnią sukienkę,
Kiedy pierwszy pająk tka pajęczynę w końcu,
A pola tulipanów parują w lipcowym słońcu, przepięknie
Kiedy południowy wiatr buszuje w zbożu,
Kiedy wiatr południowy raduje się drogą i bezdrożem
Wtedy moja ziemia świętuje…
Moja płaska ziemia…
Moje serce już niczego
Nie żałuje...



III.

Nie zostawiaj mnie,
 Czas,
Co nam wszystko skradł;
Czas zapomnieć czas -
Ten wieczny zbieg
Zapomnieć wciąż 
Nie daje nam 
Niezrozumień w nas
I straconych lat,

I wciąż martwić, jak
Zapomnieć o dniach, 
Które niosły jad
Wymierzając cios
W sam nasz serca splot [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostaw mnie tu
Mnie nie zostaw, nie
Mnie nie zostaw mu...

Nie zostawiaj mnie
Już zapomnieć czas,
Co nam wszystko skradł
I: zapomnieć czas
Co z życiem nam zbiegł,
Zapomnieć czas nierozumny świat,
Świat straconych lat...

Wciąż nie wiemy, tak
Wciąż martwimy, jak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad
Wymierzając cios
Prosto w serca splot  [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj tu
Nie zostawiaj, chcę...
Nie zostawiaj: Złu

Obiecuję ci
Wyssać perły dżdżu
Z krain tych,
Gdzie nie pada deszcz
I z najrzadszych ziem
Wydrążę ci tu 
 Śmierci żywy tlen,
By skryć ciało twe
W całun światł i złót

I stworzę ci świat, a w świecie tym
Miłość będzie królem twym
Miłość - prawem mym
A królową - ty

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, bo...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, co...

Nazbieram ci słów
 Wyzutych ze snów, 
Lecz ty ich sens i każdy ich kęs, 
Zrozumiesz w mig...
Opowiem ci baśń
Jak kochankowie dnia 
 Widzieli raz i dwa, jak 
Płoną serca im

I: opowiem ci
Baśń, o tym, jak król
 Na serca zmarł ból, bo nie mógł 
Spotkać twych dni

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, kto...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, to...

Czas mam dał nie raz 
Nie dwa widzieć, jak
Ogień tryska znów
Z gór starych jak świat
I z wulkanu, co 
Wszak...nie nów

Przecież mówią wszem, że
Ze spopielonych ziem
Lepszy diament plon
Da, niż z kwietniów wszech,
I tak po zgon...
(Czas ma drobną dłoń)

A gdy nadejdzie sen,
Niebu - w ogniu stać
Nie zostawiaj mnie,
Zapomnijmy czas,
Co nam wszystko skradł;
Czas zapomnieć czas -
Ten niepomny czas, 
Co nam nie daje wciąż 
Zapomnieć to, co
 Bezrozumne w nas
I czas straconych lat,

I przestać martwić, jak
Zapomnieć o dniach, 
Które niosły jad,
Wymierzając cios
W sam nasz serca splot [2] 

Nie zostawiaj mnie
Nie zostaw mnie tu
Mnie nie zostaw, nie
Mnie nie zostaw mu... 

Nie zostawiaj mnie
Już zapomnieć czas,
Co nam wszystko skradł
I: zapomnieć czas
Co z życiem mam zbiegł,
Zapomnieć nierozumny świat
Świat straconych lat... 

Wciąż nie wiemy, jak 
Lecz wciąż chcemy tak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad
Wymierzając cios
Prosto w serca splot  [2] 

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj tu
Nie zostawiaj, chcę...
Nie zostawiaj: Złu 

Obiecuję ci; dam
Ci perły dżdżu
Z krain tych, gdzie 
Nie pada deszcz. 
Tam wydrążę z ziem
Śmierci żywy tlen
By skryć ciało twe
W całun światł i złót 

I stworzę ci świat, a w nim
Miłość będzie królem twym,
Miłość - prawem mym,
A królową - ty 

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, bo...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, co... 

Nazbieram ci słów
Bez sensu słów, lecz
Ty zrozumiesz je...
Opowiem ci baśń
O kochankach tych
Co widzieli raz i dwa
Jak płoną serca ich 

I: opowiem ci
Baśń, jak ten król,
Co go zabił ból, bo
Nie mógł spotkać twych dni 

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, kto...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, to... 

Czas mam dał nie raz widzieć, jak
Ogień tryska znów
Z gór starych jak świat
Wulkanu, co wszak...
Nie nów 

Przecież mówią wszem, że
Ze spopielonych ziem
Lepszy da diament plon,
Niż z kwietniów wszech, 
I tak aż po zgon.. 

A gdy nadejdzie sen
Niebu w ogniu  stać -
Wtedy Czerwień i Czerń
Swój ślub będą brać 

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, czy...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, mi... 

Nie płaczę już
Nic nie mówię, bo...
Schowam się tuż tuż 

Patrzę na twą dłoń
Patrzę przez twą skroń
Patrzę w twoją toń ... 

Tańczę, śmieję się
I słuchając cię
Śpiewam, i wnet 
Milknę, bo już nie wiem, gdzie... 

Daj mi ostać się
Jako tylko cień
Twego cienia cień
Twojej ręki cień, a
nawet psa cień