Przestrzeń pomiędzy ustami

[Benjamin Artur]

Boję się, że nie podołam —

że słowa nie będą choć odrobinę

do ciebie podobne.

 

Siadam przy maszynie.

Wystukuję.

 

I coś się nie zgadza.

 

Usta są tylko ustami,

a oczy — blade czy ostre —

prostymi zaimkami.

 

Jesteś nieuchwytna.

 

Kiedyś godzinami przesiadywałem

przy pianinie.

Dźwięki nie układały się w ciebie —

tylko w przestrzeń pomiędzy nutami.

 

Jesteś nieuchwytna.

 

Usta są tylko ustami,

a oczy — blade czy ostre —

prostymi zaimkami.

 

Oczy — twoje oczy.

Usta — twoje usta.

 

A dźwięki…

 

przestrzeń pomiędzy ustami.

 

[Jacek_Suchowicz]

no tak Jaka jesteś

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Benjamin Artur 

Te „zaimki” brzmią jakbyś próbował uchwycić coś, co ucieka z języka
jakby oczy i usta były tylko śladami, nie obecnością,

 

a ta przestrzeń między ustami…
brzmi dla mnie jak wiersz, który jeszcze się nie wydarzył

dźwięk gdzieś tam drży - i może właśnie o to chodzi

:)

[LessLove]

@Benjamin Artur Bardzo piękny wiersz. Pozdrawiam

[Berenika97]

@Benjamin Artur

 

Świetne ujęcie motywu niewyrażalności. Przejście od maszyny do pisania do pianina doskonale pokazuje, jak każde medium zawodzi w konfrontacji z żywym człowiekiem. I piękna  puenta, która łączy poezję z muzyką.

Śliczny wiersz! 

[Benjamin Artur]

@Jacek_Suchowicz piękny tekst. Dziękuję 

@Alicja_Wysocka próbowałem opisać kobiecość i poległem jak cała reszta. Dziękuję

@LessLove Dziękuję i pozdrawiam

@Berenika97 Daremnie wszędzie ścigam cię...Jak wieczny dystans kładziesz mnie...Dziękuję