Muśnięcie pokusy

[Charismafilos]

Przychodzi lekko

Z subtelnym uśmiechem

 

Rani niepostrzeżenie

I zostawia z grzechem

[Berenika97]

@Charismafilos

 

Słowa są lekkie jak tytułowe muśnięcie, ale ich ciężar i gorycz czuć bardzo wyraźnie.

 

Choć puka do myśli z najsłodszym uśmiechem,

Nie każda pokusa musi stać się grzechem.  :) 

 

[Charismafilos]

@Berenika97 no i pięknie się wpisałaś w ramę i formę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i dodatkowo trafna polemika z moją minaturką

 Jeszcze tylko wymyśl sobie tytuł, myślę, że klucz znasz

I tym sposobem staniesz się pionierem nowego podgatunku

[hollow man]

@Charismafilos

Bracie, jak to muśnięcie gdy kończy się ranami i grzechem?

Poza tym, fascynuje mnie katolickie podejście do grzechu. Szczególnie zastanawiałem się nad symboliką sceny, gdy Michael Corleone trzyma dziecko do chrztu, a w tym czasie jego ludzie ustanawiają władzę w mieście mordując wierchuszkę nowojorskiej mafii.

 

Edytowane 19 godzin temu przez hollow man (wyświetl historię edycji)

[Charismafilos]

@hollow man myślę, że pokusa/pożądliwość to uniwersalne zjawisko, nie musimy wchodzić na pole Kościoła jeśli chcemy o tym mówić. Oczywiście KK podchodzi do tego poważnie i ma 2000lat a dodając ST pewnie o wiele więcej - doświadczeń i refleksji w tym obszarze.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

bo najczęściej pokusa przychodzi niewinnie, pod pozorem dobra, z zachętą radości, zadowolenia czy ulgi... nęci, wabi, aż... wola wykona ten o jeden krok za daleko... i wtedy następuję duchowa śmierć, a pokusa?... jak zalotna panna, która właśnie wystawiła na kasę frajera - odchodzi śmiejąc się z oddali. A ten kto ją przysłał - zabiera się za oskarżenia... biedaka. Tak moja anatomia... pokusy i grzechu.

Choć koleżanka @Berenika97 słusznie zauważyła - że pokusy były, są i będą - ich transformację w grzech dokonujemy sami - gdy zapraszamy je do dialogu dając się uwieść. Ale nasza słynna W[i]ola W. zawsze ma moc się sprzeciwić.

 

Ciekawe porównanie z krwawym chrztem... i ze zrujnowaną moralnością ;)

Edytowane 16 godzin temu przez Charismafilos (wyświetl historię edycji)

[Witalisa]

@Charismafilos – cóż, ulegam pokusie zmierzenia pulsu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie jestem ortodoksyjnym haikuinem, przestawiam wersy, ale nie przekraczam nakazanej liczby sylab w wersach.

Uznaję to "wędzidło" za twórczy bodziec.

W danym przypadku można by np. zmienić "niepostrzeżenie" na "bezboleśnie" bez zmiany sensu,

natomiast w pierwszym wersie to "lekko" nie ma właściwego ciężaru (i jednej sylaby), nie tworzy też obrazu.

Gdy forma się wykrystalizuje, czuje się, że to jest to (a z rymami już jesteś za pan brat). Pozdr.

 

 

 

[Charismafilos]

@Witalisa dzięki za Ministerialne wyjaśnienie ;) ale ja nie haukuje - staram się nawet stworzyć coś bliższego mi kulturowo jako alternatywę :)

[Witalisa]

@Charismafilos – to był tylko przykład rygoru (haiku nie można nawet w pełni przetłumaczyć).

[Charismafilos]

@Witalisa a co do standardu, to tak - w zasadzie sformułowałem już własny :) nazwałem to roboczo - Dwuwersowy Duostrof Refleksyjny.

[Witalisa]

@Charismafilos – małe formy są wdzięczne (w podwójnym sensie).

[Charismafilos]

@Witalisa mogę wysłać do Ministerstwa Rymów i Taktu definicję standardu do zatwierdzenia ;)

[Witalisa]

@Charismafilos – lepiej zawierz praktyce.

[Charismafilos]

@Witalisa jak każdy dobry inżynier, chcąc opisać proces, a nie mając żadnych danych, rozpocząłem samemu zbieranie (tworzenie) danych, na bazie, których określiłem standard i definicję procesu - pełna praktyka, ale z finalnym końcowym opisem tego jak wygląda proces :) 

[Witalisa]

@Charismafilos – nie raz już się na tym forum ścięłam o to, że poezja nie kłóci się ze ścisłością, ale formy poetyckiej nie zprojektujesz po "inżyniersku"; miałam na myśli wypraktykowanie założeń (na moje wyczucie 2 × 2 wymusza uproszczenia).

[hollow man]

@Charismafilos

Myślę, że takie pojęcia jak 'grzech' mają silną konotację religijną, więc automatycznie pojawia się KK i jego wykładnia w moim polu rozważań - kulturowo od tego nie ucieknę.

 

Pokusa przychodzi... 
Moim zdaniem to taki chwyt, bo pokusę plasujemy na zewnątrz - przychodzi i nas kusi. To dobre jest, bo ja taki niewinny, a tu pokusa przyszła (częsty motyw spalenia jakiejś kobiety na stosie). I podobnie z 'tym, który ją wysłał' - diabelska siła mnie zwiodła. 

 

Rozumiem potrzebę wytłumaczenia sobie swoich niegodnych czynów, natomiast wolę do tematu podejść w ten sposób: Jeśli chcę zjeść zakazany owoc, to zrywam z drzewa i jem. Nie zrzucam na Ewę czy węża - sam zeżarłem i biorę na klatę konsekwencje nie tłumacząc się pokusą wszeteczną czy przepotężnymi mocami Inferno. 

[.KOBIETA.]

@hollow man

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nazywamy to dojrzałością i umiejętnością ponoszenia konsekwencji swoich czynów.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zeżarłeś ostatniego cukierka hollow man ?

@Charismafilos

 

Tak od razu z grzechem? bez przesady! pozdrawiam
 

[hollow man]

@.KOBIETA.

Czy to jest jakaś wersja Marshmallow Test? ;)

[Charismafilos]

@hollow man Bracie, to nie chodzi o to, że pokusa czyni mnie grzesznym... zupełnie nie. Moja reakcja na pokusę - wartościuje czyn moralnie. Wchodzimy już w głębszą teologię, bo zaiste religia chyba najdokładniej opisuje pokusy, ja jako wierny KK akceptuję jego wykładnię w tej materii.

I rzeczywiście - moja autonomiczna (co do zasady) ale niestety często wstępnie już zniewolona wolna wola - decyduje, czy ulegam pokusie czy też nie. Jak pisze św. Paweł w pierwszym liście do Koryntian: Pokusa nie nawiedziła was większa od tej, która zwykła nawiedzać ludzi. Wierny jest Bóg i nie dozwoli was kusić ponad to, co potraficie znieść, lecz zsyłając pokusę, równocześnie wskaże sposób jej pokonania abyście mogli przetrwać. [1Kor10,13]. I jak wspomniała celnie koleżanka @.KOBIETA. - warto ponosić odpowiedzialność i konsekwencje za swoje decyzje. Choć z kolei uważam, że nasza miła znajoma bagatelizuje jednocześnie sytuację grzechu - ale każdy ma tam jakąś swoją świadomość moralną ;)

 

No i na koniec warto wiedzieć, że grzech jest wtedy gdy wybór jest świadomy, dobrowolny i w poważnej materii. Jakby zrobić dobry rachunek sumienia, to nie musi zawsze wszystko pod to podchodzić, ale to już sprawa sumienia - co do rozeznania - i prawa, które jak znów pisze św. Paweł, tym razem w liście do Rzymian:  Czy Prawo jest grzechem? Żadną miarą! Ale jedynie przez Prawo zdobyłem znajomość grzechu. [Rz7,7]

 

Jednak odwagi dla nas wszystkich: Gdzie jednak wzmógł się grzech, tam jeszcze obficiej rozlała się łaska [Rz5,20] :)