Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie zostawiaj mnie,
Czas,
Co nam wszystko skradł;
Czas zapomnieć czas -
Ten wieczny zbieg
Zapomnieć wciąż
Nie daje nam
Niezrozumień w nas
I straconych lat,

I wciąż martwić, jak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad
Wymierzając cios
W sam nasz serca splot [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostaw mnie tu
Mnie nie zostaw, nie
Mnie nie zostaw mu...

Nie zostawiaj mnie
Już zapomnieć czas,
Co nam wszystko skradł
I: zapomnieć czas
Co z życiem nam zbiegł,
Zapomnieć czas nierozumny świat,
Świat straconych lat...

Wciąż nie wiemy, tak
Wciąż martwimy, jak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad
Wymierzając cios
Prosto w serca splot  [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj tu
Nie zostawiaj, chcę...
Nie zostawiaj: Złu

Obiecuję ci
Wyssać perły dżdżu
Z krain tych,
Gdzie nie pada deszcz
I z najrzadszych ziem
Wydrążę ci tu
Śmierci żywy tlen,
By skryć ciało twe
W całun światł i złót

I stworzę ci świat, a w świecie tym
Miłość będzie królem twym
Miłość - prawem mym
A królową - ty

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, bo...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, co...

Nazbieram ci słów
Wyzutych ze snów,
Lecz ty ich sens i każdy ich kęs,
Zrozumiesz w mig...
Opowiem ci baśń
Jak kochankowie dnia
Widzieli raz i dwa, jak
Płoną serca im

I: opowiem ci
Baśń, o tym, jak król
Na serca zmarł ból, bo nie mógł
Spotkać twych dni

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, kto...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, to...

Czas mam dał nie raz
Nie dwa widzieć, jak
Ogień tryska znów
Z gór starych jak świat
I z wulkanu, co
Wszak...nie nów

Przecież mówią wszem, że
Ze spopielonych ziem
Lepszy diament plon
Da, niż z kwietniów wszech,
I tak po zgon...
(Czas ma drobną dłoń)

A gdy nadejdzie sen,
Niebu - w ogniu stać
Nie zostawiaj mnie,
Zapomnijmy czas,
Co nam wszystko skradł;
Czas zapomnieć czas -
Ten niepomny czas,
Co nam nie daje wciąż
Zapomnieć to, co
Bezrozumne w nas
I czas straconych lat,

I przestać martwić, jak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad,
Wymierzając cios
W sam nasz serca splot [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostaw mnie tu
Mnie nie zostaw, nie
Mnie nie zostaw mu...

Nie zostawiaj mnie
Już zapomnieć czas,
Co nam wszystko skradł
I: zapomnieć czas
Co z życiem mam zbiegł,
Zapomnieć nierozumny świat
Świat straconych lat...

Wciąż nie wiemy, jak
Lecz wciąż chcemy tak
Zapomnieć o dniach,
Które niosły jad
Wymierzając cios
Prosto w serca splot  [2]

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj tu
Nie zostawiaj, chcę...
Nie zostawiaj: Złu

Obiecuję ci; dam
Ci perły dżdżu
Z krain tych, gdzie
Nie pada deszcz.
Tam wydrążę z ziem
Śmierci żywy tlen
By skryć ciało twe
W całun światł i złót

I stworzę ci świat, a w nim
Miłość będzie królem twym,
Miłość - prawem mym,
A królową - ty

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, bo...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, co...

Nazbieram ci słów
Bez sensu słów, lecz
Ty zrozumiesz je...
Opowiem ci baśń
O kochankach tych
Co widzieli raz i dwa
Jak płoną serca ich

I: opowiem ci
Baśń, jak ten król,
Co go zabił ból, bo
Nie mógł spotkać twych dni

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, kto...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, to...

Czas mam dał nie raz widzieć, jak
Ogień tryska znów
Z gór starych jak świat
Wulkanu, co wszak...
Nie nów

Przecież mówią wszem, że
Ze spopielonych ziem
Lepszy da diament plon,
Niż z kwietniów wszech,
I tak aż po zgon..

A gdy nadejdzie sen
Niebu w ogniu  stać -
Wtedy Czerwień i Czerń
Swój ślub będą brać

Nie zostawiaj mnie
Nie zostawiaj, czy...
Mnie nie zostaw, nie
Nie zostawiaj, mi...

Nie płaczę już
Nic nie mówię, bo...
Schowam się tuż tuż

Patrzę na twą dłoń
Patrzę przez twą skroń
Patrzę w twoją toń ...

Tańczę, śmieję się
I słuchając cię
Śpiewam, i wnet
Milknę, bo już nie wiem, gdzie...

Daj mi ostać się
Jako tylko cień
Twego cienia cień
Twojej ręki cień, a
nawet psa cień

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk serdeczne podziękowania

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Nata_Kruk dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Drwale   Traktem drałował trywialny troglodyta w drogich trampkach i trykotach. Przy drodze na trawie trio drwali trąbiło na drewnianych trąbkach i przygrywało na drumli. Trawę od traktu dzieliły druty. Drganie swym trwaniem trwożyło drażliwego tryka, który drapał przy drutach drwa.   Po drugiej stronie podrygiwał drętwo na trampolinie druh drania drepczącego traktem. Trochę to trwało, zanim droga zadrgała i rozległo się try try. Z trabanta wysiedli dwaj trajkoczący jak drozdy dresiarze, obwieszeni drogocennymi trofeami zrabowanymi trupie dramaturgów. Wtranżalali draże i dropsy.   Troglodyta i jego druh podreptali do drwali i razem przetransportowali drwa. Ułożyli je na trawie. Rozdrapujące wcześniej drewno zwierzę potruchtało do trio drwali. Trykało ich rogami. Chwilę później, taranując druty i trakt, ruszyło w stronę trabanta i zatrwożonych dryblasów.    Drwale zaryglowali drażliwego tryka w drwalni. Drżący ze strachu dresiarze stali się obiektem drwin druhów. Zdruzgotani usiedli przy tryskającym skrami ognisku. Trwali tak do brzasku.
    • tak strasznie się opiłam rymem że teraz padło mi na uszy mam kręćka w oczach, łupie we łbie no słowem - nie przestaje suszyć   razi jaskrawość fonetyczna a we łbie syczą mi bąbelki i każdy pęka razem z głową na sto tysięcy razów ciężkich   było nie czytać tyle, ciurkiem przewidzieć rychłą katastrofę ooo, białe  myszki siadły w wersie złożyły napis  - rymożłopek    
    • @Migrena Ten wiersz po prostu obezwładnia Wszedł we mnie jak ten „siwy dym z tanich fajek” i zostawił z gęsią skórką. Stworzyłeś niesamowicie duszny, surowy, a przy tym genialny obraz ludzkiego dramatu. Metafory z Bogiem szukającym klucza czy nocą liczącą więźniów jak rozsypane drobne to poetycki majstersztyk najwyższej próby. Pokazałeś realizm, który boli, ale od którego nie da się oderwać oczu.   Wielki ukłon :)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...