Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

 

Et in Arcadia ego

 

Wzorowe świadectwa

Książki z dedykacją

U dziadków i ciotek

Za rzeką i morzem

 

W panamie ze słomy

Tonęłam w śmiechach

Pluskach wobec ciszy

W błogim rozmarzeniu

 

Babci dłoń na czole

I jej słodkie oczy

Przyjaciół gromada

Miłości bez liku

 

Szałasy i łuki

Kartofle z ogniska

Pikniki nad rzeką

I filmy video

 

Torciki maślane

Rurki nadziewane

Smaki pastelowe

Naleśniki z serem

 

A na łąkach kwietnych

I w polnym bezkresie

Leżałam tak miękko

Z nadzieją na przyszłość

 

Nadzieja i zieleń

Czysta tak jak kiedyś

Nie ma i nie będzie

Piękniejszego świata

 

Odleciał jak gołąb

Wziął ze sobą duszę

Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Poet Ka

Świat bez babci i bez tamtej beztroski bezpowrotnie stracił swoje barwy.

To piękny, choć bardzo smutny wiersz o tym, jak po latach doceniamy te najprostsze chwile i jak bardzo boli fakt, że czas ucieka bezpowrotnie.

Twoje i moje pisanie to dwa różne światy, nie zawsze się spotykają :) 

Opublikowano (edytowane)

@Poet Ka   ja żyłem w Arkadii” lub „Nawet w Arkadii jestem ja.

Memento mori- pamiętaj o śmierci.

I Ekfraza  do obrazów  Nicolasa Poussina.

 

Czas przewyższa przestrzeń.

Przestrzeń to to co jest, to życie- od do.

Rodzimy się wszyscy, wszystkie zwierzęta też z dwoma datami:

narodzin i śmierci.

Czas to nieskończoność to wieczność.

Non omnis moriar"- chcę w to wierzyć. Bo człowiek nie wszystek umiera.

 

 

 

 

 

Edytowane przez Annna2 (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie będę tłumaczył panu po raz wtóry odnośnie mojego wieku i tego na ile w dorosły sposób odbierałem świat, ponieważ uważam że tylko głupkom trzeba coś dwa razy tłumaczyć. Natomiast skoro nie rozumie pan co takiego "enigmatycznego" kryje się pod -nie moją, a jedynie wspomnianą przeze mnie- definicją prawdziwego Polaka to wyjaśniam, że prawdziwy Polak to osoba, która szanuje Polskę i jest wierna jej tradycji i ideałom, które dbają o dobro wspólne Polski i Polaków, czyli o niepodległość Polski, o suwerenność Polski, i o prawdziwą wolność dla Polaków w Polsce (wolność słowa, wolność religijną, etc. - polecam zapoznać się z Konstytucją Polski - ZWŁASZCZA TĄ NIEKOMUNISTYCZNĄ z okresu dwudziestolecia międzywojennego). Wśród Polaków od czasów przyjęcia Chrztu przez Polskę wielu Polaków deklaruję wiarę w Pana Boga, więc dodatkowo, można by rzec, część tych PRAWDZIWYCH Polaków to właśnie tacy, którzy mają w swym sercu hasło: Bóg, Honor, Ojczyzna. Jeśli są naprawdę wierni tym ideałom to naprawdę nie trzeba tu wielkiej logiki i tłumaczenia KIM JEST I CZYM CECHUJE SIĘ wspomniany przeze mnie PRAWDZIWY POLAK. Zdaję sobę jednak sprawę, że wciąż istnieją twardogłowi komuniści i ich wyznawcy, którym nic do łba nie trafi i na to niestety -moim zdaniem- lekarstwa nie ma. Wśród ugrupowania ("Solidarności" jak mniemam), o którym pan wspomniał trafiali się różni ludzi (zwłaszcza po stanie wojennym) i dochodziło do różnych nieścisłości i poróżnień wewnątrz. Czy było to zakulisowe działanie ówczesnych służb? Nie mnie to oceniać, bo to temat złożony, ale wielu Dziennikarzy jak np. pan red. Cezary "Trotyl" Gmyz, czy pan red. Witold Gadowski nie raz udowodnili co kryją archiwa IPN'u, do których przejrzenia również pana zachęcam, bo być może rozjaśni się panu nieco w głowie (mimo życiowego doświadczenia i sędziwego wieku - zakładam, że znacznie wyższego ode mnie). Poniżej wstawiam znamienny w swoim odbiorze film z jednych ze spotkań "Solidarności" gdzie widać pewne różnice w tymże ugrupowaniu. Polecam obejrzeć cały. Wierzę, że powiąże pan fakty, które tak dobrze pan przecież zna.    
    • I. Tak to ja!  Nie doceniam Nie ubieram w piękne słowa Nie wyciągam pierwsza ręki Nie umiem nie tłumaczyć się na każdym kroku   II. Czasem wyzywam I los i Jego Rzucam słowa na wiatr Spalam się niczym zapałka niezamierzenie   III. Ranić cię będę,  bo nie wiem, skoro mi nie mówisz, gdzie masz chore miejsca gdzie cieńka skóra, nigdy nie wychodząca na światło dzienne nie wiem   tak, to ja ...    
    • może to z obawy z nadmiaru produkowanych myśli z tęsknienia jeszcze straty które nimi nie są z ostrożnością pielęgnowane obrazy jak relikwie w biurach galeriach na trasie mam cztery życia do wykorzystania każde prawdziwe każde zapisane w binarnym kodzie w kapsułkach szumie krótkich fal krokach ludzi którym dopisuję biografie gorzkie objawienia wysycone migotliwym blaskiem na szarym tle obym nie zapomniał oddechu złożonego na pół spojrzenia we własne oczy by zawsze odnaleźć w nich ciebie  
    • @LessLove A jeśli Boga nie ma to kto nam wybaczy? Wybaczenie zawsze jest początkiem  nowego dobrego? kolejnej świadomości ” wszystko to marność i pogoń za wiatrem” Zostaje  Karoca złota( dla niektórych bańka   Dobrego dnia
    • @.KOBIETA. Co najwyżej w odniesieniu do  emocji , ale tylko jako poetka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Charismafilos  jeśli  za mało, można dobie dopowiedzieć.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...