nas już nie ma
i o nic nie proszę
tajemnicze
niedostępne przestrzenie
zaludniają się
naturalną potrzebą serca
poprzez melancholijną ciszę
istot dzielących jedną duszę
w intymny świat dźwięków
sprzed
dziesięciu tysięcy lat p.n.e
gdzie woń mokrej ziemi
w drzewie i w kamieniu
spłatała uczucia
zachwytu
i upojenia
na skraju
przepastnych wszechświatów
miłość
porusza słońce i inne gwiazdy