Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

88. Ogień Persepolis
(narrator: hypaspista)


1.


Zaczęło się od żartów.
Potem wino,
potem ogień.


2.


Runęły kolumny.
Mówią — za Ateny.
A przecież nikt nie pamięta.


3.


Zemsta dla kogo?
Ci, co zginęli,
nie widzą płomieni.


4.


Ogień oczyszcza —
tak mówią ci,
którzy sami nie płoną.


5.


Na popiele
deptają tanecznym krokiem.
Święto zwycięzców.


6.


Dym przesłania gwiazdy.
Może bogowie
też wstydzą się patrzeć.


7.


Tyle krwi,
by ktoś mógł wznieść toast
za zwycięstwo.


8.


Tak kończy się
zemsta —
i zaczyna pustka.

 

cdn.

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Zemsta nigdy nie przynosi konstruktywnego finału. Kiedy opadną emocje, wypali się ogień i skończy wino, zwycięzcy zostają z niczym - dosłownie na zgliszczach.  Niezwykle ciekawy tekst!

 

Wstyd kryje gwiazdy,

Zgasł ogień wielkiej zemsty,

Została pustka

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Świetnie ukazałeś ten słynny epizod starożytności - spalenie Persepolis przez armię Aleksandra Macedońskiego.

Narrator - żołnierz ocenia to trzeźwo i cynicznie - tzw. wielkie czyny to kwestia przypadku. Tutaj było pijaństwo. A usprawiedliwienie tego niszczenia jest abstrakcyjne, bo minęło 150 lat od wojny z Kserksesem. Narrator wie, że to polityczna propaganda. Wyśmienity i aktualny tekst jest w strofie czwartej - „tak mówią ci, którzy sami nie płoną." - najgłośniej o ideach i oczyszczeniu mówią ci, którzy sami nie ponoszą ofiar. Super aforyzm, bo hipokrytów jest ogrom!

Natomiast "Taniec na popiele" tworzy makabryczny kontrast między śmiercią a pijackim świętowaniem. Wielka tragedia (zniszczenie wspaniałego miasta) zostaje sprowadzona do trywialnego wzniesienia toastu - i nawet bogowie odwracają wzrok. To ponadczasowy tekst! Świetny!


Za dawne grzechy

płoną cudze kolumny,

zmarli milczą w tle.


Kto sam nie płonie,

mówi o oczyszczeniu,

depcząc świeży gruz.

Opublikowano

@Nata_Kruk Bardzo dziękuję !!!

 

Zemsta jest słowem,

którym ludzie przykrywają

własne pragnienia.

 

Pozdrawiam

@Christine Bardzo dziękuję !!!

 

Płomień nie odróżnia

świątyni od stajni

ani króla od psa.

 

Pozdrawiam

@Berenika97 Bardzo dziękuję !!!

 

U Diodora prowydorką spalenia Persepolis była hetera Tais z Aten. Jeżeli tak, to tylko podziwiać jej oddanie ojczyźnie :)

 

Wielki Aleksander.

Podbił cały świat,

by ogrzać sobie dłonie.

 

Pozdrawiam

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

I właśnie ona jest później za prowodyrkę uważana. Powiela się jej udział w spaleniu miasta.  Przypomnina mi to Ewę i Adama. :)  Kobiety są zdecydowanie za często w historii uważane za prowokatorki. :)  A mężczyźni jawią się przy nich jako słabsze istoty, ulegajace kobiecym wpływom, bez własnego zdania. :)  To tak na marginesie! :) 

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

Ja patrzę na to nieco inaczej - ta historia z Thais akurat jest dość mocno wątpliwa historycznie. Pojawia się dopiero u późniejszych autorów (Diodor) . Wielu historyków podejrzewa, że to późniejsza anegdota - wygodne wyjaśnienie decyzji Aleksandra.


Więc może to nie tyle "kobieta ściąga nieszczęścia", tylko mężczyźni podejmują złe decyzje, a potem szukają kozła ofiarnego - a takim od wieków bywa kobieta. Ten sam mechanizm widać przy Ewie - też ciekawe, jak bardzo te narracje są podobne mimo różnych kultur i epok :)

 

Moim zdaniem problem nie leży w "naturze kobiet", a w tym, że historia była pisana przez mężczyzn. :))    

 

Pozdrawiam. :)


 

Opublikowano

@Łukasz Jurczyk

 

To nie teoria! :)))) 

To, co nazywano "naturą kobiecą" (bierność, emocjonalność, brak zdolności do rządzenia), było najczęściej  skutkiem ograniczeń narzuconych kobietom przez mężczyzn, a nie ich wrodzoną cechą - czyli przyczyna i skutek zostały odwrócone w tradycyjnej narracji.  

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • kiedyś myślałem  że zauważysz mnie  a to  to był tylko deszcz  zmoczył  tak  że słów dziś brak    teraz  nie wiem  czy  dobrze chciałem  że się tak  w ciebie ...  zapatrzałem   8.2026 andrew   
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję :) „Smutno-ciepłe” bardzo trafnie to ujmuje. Ten wiersz powstał z tekstu piosenki, który napisałem wcześniej, więc skojarzenie z Januszem Radkiem jest dla mnie tym ciekawsze. Pozdrawiam serdecznie :) Dziękuję :) Trochę smutku w nim zostało, choć nie chciałem, żeby był tylko smutny. Nigdy nie kasuję tego, co piszę — wracaj do niego, kiedy będziesz chciała. Pozdrawiam:)
    • Kto „rano” patrzy w gwiazdy w „południe” idzie wyprostowany „wieczorem” chyli się  
    • @marysia_k @marysia_k Wiersz poruszający głęboki temat wartości życia. Piszesz o radości i szczęściu budowanych na fundamencie mądrości. To mądrość Ksiąg, reguła życia człowiek, który chce budować Dom-Życie na mocnym fundamencie. Efekt naszego trudu nie zależy tylko od nas, ale tylko od nas zależy nasza wolna wola. A skoro tak, to życie jest... pragnieniem miłości, modlitwą o spełnione pięknem życie. Szczęście z reguły jest opłacone dużym trudem, a wyjątki nieliczne i warte święta. Jeśli zaczynasz pisać, to dobry początek doskonalenia słowa, myśli i piękna, budowania mądrego życia. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Kobieta z klasą. Czas nie niszczy jej wdzięku, lecz sprytnie go chowa, Gdy młodość głośno krzyczy, ona urzeka od nowa. Raz kremem niczym tarczą wygładza swe oblicze, Raz z lustrem się naradza: czym dzisiaj świat zachwyce? To nie jest gładki obraz z błyszczącej gazety, Lecz wersja wyjątkowa dojrzałej kobiety. Ma serum na dzień dobry, maseczkę na wieczory I plan ratunkowy na skóry złe humory. Dziś szpilki zamieniła na miękki dres i kapcie, Bo wygoda jest w cenie — i ma w tym pełne wsparcie! Zasypia przy serialu już po pierwszym odcinku, Mówiąc z wielką dumą: „To mistrzostwo w odpoczynku!”. Mąż milczy przezornie, gdy nocą w półmroku Zieloną maseczkę spotyka krok po kroku. I choć w pasie przybyło centymetrów parę, Ona wciąż rządzi światem — z uśmiechem i czarem! Morał: Młodość jest darem losu, co szybko przemija, Dojrzałość jest zwycięstwem, które siły rozwija. Nie ten jest piękny, kto czas zatrzymać próbuje, Lecz ten, kto mimo czasu nadal siebie szanuje. Tadeusz KOCH.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...