Pięćdziesiąt sześć - poznańska rzeź

[jjzielezinski]

Wiersz ten dedykuję wszystkim Poznaniakom, ich Bliskim, oraz wszystkim tym, którzy doświadczyli życiowych tragedii wskutek wydarzeń poznańskiego Czerwca 1956 roku....

Autor wiersza - Jan Jarosław Zieleziński

----------------------------------------------

"Pięćdziesiąt sześć - poznańska rzeź"
 

Skąd się w Poznaniu wzięła potrzeba,
By wyjść z hasłami: „my chcemy chleba”?
Po wojnie pustki, głód brzuch wciąż ściska,
A partia? Tylko „śrubę dociska”...

Tych, co ośmielą się protestować,
Zaraz UB do więzień chowa,
Albo ich bierze na przesłuchania
i torturami wymusza zeznania.

Partia drwi z ludzi, narasta frustracja,
jak cisza przed burzą zapada stagnacja…
Chcąc dobre z partią nawiązać relacje,
Zakłady Cegielskiego ślą tam delegację.

Aby się tam delegacja z partią dogadała,
Żeby partia ludzi już tak nie nękała.
Tymczasem delegacja ta jakby zanika.
Czy UB ich trzyma? Narasta panika…

Panika, bunt i niedowierzanie!
Pójdźmy nań tłumem! – panowie i panie.
Tak jak pomyśleli, tak też się i stało,
i tłum maszeruje już ulicą całą.

Biało-czerwone wśród ludzi sztandary,
Transparenty z hasłami: „darujcie nam kary”.
„My chcemy chleba, wolności i pracy”
krzyczeli wtedy tak Poznaniacy.

W końcu tłum dotarł na Kochanowskiego,
Pod gmach bezpieki – siedziby złego.
Ktoś krzyknął w nerwach, ktoś głazem cisnął,
Koktajl Mołotowa jasnym ogniem błysnął.

Na to z UB użyli hydrantu,
Próbując rozproszyć tłum demonstrantów.
Tłum rozwścieczony już do białości,
Podpalić chce gmach w tej całej złości.

Wtedy ktoś z partii i bez rozumu
dał UB rozkaz: strzelać do tłumu!
bezpieka strzela, po ludziach jak leci,
padają młodzi, starsi i dzieci.

Ludzi w pochodzie było bez liku,
więc ranni i martwi są na chodniku.
Tak w roku pańskim: pięćdziesiąt sześć,
się rozpoczęła poznańska rzeź.

Banasiak Ola, dziewczyna dziarska,
Sercem powinność jej pielęgniarska.
Kule świstają tuż nad jej głową,
Ona nieść pomoc jest dalej gotową.

Pan Czeszak Edmund, pracy szukając,
Był w szoku do piekła tego wpadając.
Nagle kolegi krew ściera ze skroni,
Bo snajper z UB użył swej broni.

Powstańcy dwa czołgi opanowali,
Cel? Gmach UB — tam, tam, w oddali.
I co, ubecja? Już nie takie chwaty?
Kiedy śmierć patrzy wam w oczy z armaty?

„Kto rękę z bronią na partię wyciągnie,
temu tę rękę partia odrąbie!” –
z radia Merkury zew zemsty śwista,
grzmi Cyrankiewicz, ten komunista.

Pan Majchrzak Jerzy – dzielny mężczyzna,
miał zawsze w sercu: Bóg, Honor, Ojczyzna.
Nie mogąc tknąć ojca, bezpieki machina,
chcąc zabrać Jerzego, zabrała mu syna.

Walcząc o kromki kawałek chleba,
Poznańscy Herosi zrobili co trzeba.
I chociaż do przodu czas goni i goni,
miejmy w swym sercu wciąż pamięć o nich.

----------------------------------------------

Kilka słów wyjaśnienia:

Poznański Czerwiec 1956 – był to pierwszy masowy protest robotniczy w powojennej Polsce, w którym zwykli ludzie wyszli na ulice, domagając się m.in. chleba, pracy i godności. Tekst łączy fakty historyczne z indywidualnymi losami uczestników, przywołując bohaterów takich jak: Aleksandra Banasiak, Edmund Czeszak czy Jerzy Majchrzak. Poprzez obrazowe opisy ulicznych starć, represji UB i odwagi demonstrantów, wiersz stara się utrwalić pamięć o tych wydarzeniach i o ludziach, którzy walczyli o podstawowe prawa człowieka w trudnych, powojennych czasach.

***
Źródła wykorzystane w wierszu:

1.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.

[andrew]

@jjzielezinski

Ważne wspomnienie .

Czy dziś  ... nawet ci co powinni ...dla nich ,

ważna tylko dekoracja.

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Berenika97]

@jjzielezinski

 

Bardzo poruszający i ważny wiersz. Świetnie oddaje dramatyzm tamtych dni i przypomina, że wolność, którą dziś mamy, została okupiona krwią zwykłych ludzi.

Znakomicie połączyłeś fakty historyczne z przystępną formą.

Wplecenie autentycznych postaci (Aleksandry Banasiak czy Jerzego Majchrzaka) nadaje utworowi bardzo osobisty. Dzięki takiemu ujęciu historia przestaje być tylko zbiorem dat, a staje się opowieścią o konkretnych ludziach.

Przypomnienie haniebnych słów Cyrankiewicza w kontraście do odwagi poznańskich robotników i pielęgniarek robi ogromne wrażenie.

Pamięć o bohaterach Poznańskiego Czerwca, takich jak wspomniani w tekście, to nasz obowiązek.

Cześć ich pamięci!

[piąteprzezdziesiąte]

28 czerwca będziemy obchodzili Narodowy Dzień Pamięci Poznańskiego Czerwca 1956

Pięć lat temu również napisałam wiersz, więc wstawię.

 

@jjzielezinski

Pozdrawiam i brawo za pamięć

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[jjzielezinski]

@andrew
Dziękuję za komentarz, choć przyznam, że część Twojej wypowiedzi jest całkiem enigmatyczna, niemniej cenię pomysłowość. :)

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński


 

@Berenika97
Dziękuję za słowa uznania i przepiękny, obszerny komentarz Bereniko. To prawda, że tym co nadstawiali karku w tamtych niepewnych, teoretycznie powojennych czasach, za ich poświęcenie i tamtą, godną do naśladowania postawę, jesteśmy winni słowa uznania, pamięć i szacunek. Publikując, a wcześniej pisząc ten wiersz miałem sporo wątpliwości, głównie ze względu na to, że rozdrapuje on stare rany, ale zdecydowałem się to zrobić, bo mam wrażenie, że historia chce się złośliwie powtarzać... Lepiej żeby to się nigdy stało. Lepiej, żeby Polacy (zwłaszcza Ci młodzi) dokonywali mądrych, dalekosiężnych wyborów na podstawie historii, która (teoretycznie) jest całkiem dobrze znana.

Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[jjzielezinski]

@piąteprzezdziesiąte
Tak, 28 Czerwca tego roku będzie okrągła 70-ta rocznica poznańskiego Czerwca 56' - to był jeden z powodów, dla których postanowiłem napisać ten wiersz.
Czekam niecierpliwie na Twój wiersz.

Dziękuję za komentarz i pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński

[Łukasz Wiesław Jasiński]

@Berenika97

 

Akurat mam wojskowe pochodzenie i w młodości należałem do subkultury skinów i nie do tych prawicowych, tylko: lewicowych, gdyby pani była zainteresowana - serdecznie zapraszam na mój eseje pod tytułem "Saga" i proszę obejrzeć ten filmik - z rozbitymi łbem na na końcu we krwi to ja:

 

 

Łukasz Jasiński 

[jjzielezinski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Szanowny panie kolego Łukaszu Jasiński, nie wątpię, że pani Berenika posiada odpowiednie kompetencje i zasób słownictwa żeby odpowiedzieć na pana enigmatyczną i co najmniej dziwną zaczepkę, jednak przypominam panu, że jest pan w zasięgu komentarzy nt. MOJEGO wiersza. Innymi słowy, moja sugestia do pana, panie kolego aby wyjaśnił nam pan tutaj związek pana wypowiedzi z tematyką mojego wiersza, lub podał do czego KONKRETNIE pan pije.

Z mojego punktu widzenia miesza pan kilka spraw na raz jednocześnie wprowadzając niepotrzebny zamęt w dotychczas spokojnej i merytorycznej dyskusji.

 

Przy okazji... W JĘZYKU POLSKIM piszemy:

"(...) na MOJE eseje (...)" LUB "(...) na mój ESEJ (...)

a nie: "(...) na MÓJ eseje (...)".

 

Zwracam też uwagę na NETYKIETĘ i obowiązek przestrzegania REGULAMINU.

Zapewniam, że pan Admin i Moderatorzy NIE ŚPIĄ.

 

Pozdrawiam! J. J. Zieleziński

[Łukasz Wiesław Jasiński]

@jjzielezinski

 

Pana wiersze są bardzo słabe... A mój komentarz jest zgodny z treścią pańskiego bełkotu i tutejszym regulaminem - robotnicy nigdy nie walczyli o wolność Polski, tylko: o własny byt, natomiast: Solidarność była finansowana przez CIA i włoską mafię i tyle na temat.

[jjzielezinski]

@Łukasz Wiesław Jasiński

Pomijając jakość moich wierszy to stanowczo nie zgadzam się z pana stanowiskiem.

 

Narusza pan nie tylko NETYKIETĘ, ale także wspomniany przez pana REGULAMIN niniejszego forum literackiego. Polecam zapoznać się zarówno z jednym jak i z drugim.

 

Pana komentarze zostały już zgłoszone do działu moderacji i administracji.

[Poet Ka]

@jjzielezinski 

zobrazowana w wierszu historia - spoza niej bardzo wyraziste poglądy polityczne 

(chyba jest nawet taki osobny dział - wiersze polityczne)

bardzo pouczający utwór, dużo wiedzy historycznej