Dylemat posiadania.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Dylemat posiadania”

 

Wszystko, co dziś posiadamy,

latami w trudzie ciułane,

te małe dostatku kramy

niekiedy są nam zabrane.

 

Bieda nie krzepi sumienia,

bogactwo sytych uwiera,

bo lęk przed jego utratą,

ciągle spokój im odbiera.

 

Złodziej na cudze się łasi,

naciągacz krąży dokoła,

gdy zbyt wystawnie się krasisz,

sam biedę na siebie wołasz.

 

Pytanie samo przychodzi:

pluć krwią, by mieć i się bać?

Czy żyć, jak samo przychodzi,

i z ludzkiej pogoni się śmiać?

 

Żyć prościej, lżej, bez ciężaru,

bez żądzy złota i sławy,

i kpić z całego nadmiaru,

w spokoju i bez obawy.

 

Człowiek nie tym jest bogaty,

co zdoła zamknąć w komorze,

lecz tym, co niesie przez światy

i czym podzielić się może.

 

Leszek Piotr Laskowski

Edytowane 27 Maja przez Leszek Piotr Laskowski (wyświetl historię edycji)

[Marek.zak1]

gdy zbyt wystawnie się krasisz,

sam biedę na siebie wołasz.

 

Ludzie lubią pokazywać, że mają, wtedy czują się lepsi od innych.  Pozdrawiam

[Berenika97]

@Leszek Piotr Laskowski

 

Mądry, skłaniający do refleksji utwór. Konflikt między materializmem a wewnętrznym spokojem.

W dobie social mediów zdecydowanie wygrywa materializm pokazowy.

Ten, kto dzieli się tym, co ma w sercu,

nie pozna strachu przed stratą.

Więc dziękuję za słowa tak mądre,

bogatsza będę za to.

[Bożena De-Tre]

@Leszek Piotr Laskowski

Tak 

Muszą być nam zabrane

i to jest Piękne że wieczność na nas czeka-:)

 

patrz na Świat jakbyś patrzył w oczy człowiekowi

wszystko odczytasz w nim

żal za przeszłością

gniew przemijania

mądrość co płynie jak rzeka

Zawsze do żródła

A Żródło przecież jedno jest

Początek i Kres…

…i te gesty pomiędzy wersami…

-:) dziękuję

dobrego dnia