Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

 

Jest piękny majowy dzień.  
Siedzę obok ciebie, rozmawiamy.  
Dziś pełno ciepła i słów miłości, które kieruję do Ciebie, mamo.  
Widzę w Tobie nie tylko kobietę, matkę czy rodzica, ale przede wszystkim człowieka.  
Dziś są czerwone róże, a obok nich jestem ja – tu przy Tobie.  
Podziwiam Twój uśmiech, dobroć, wszystko to, co płynie z Twojego serca.  
Przygotowałem dla Ciebie wiele niespodzianek, by serce cieszyło się jeszcze bardziej.  
Od chwili moich narodzin jesteś przy mnie, zawsze byłaś i zawsze będziesz moją podporą.  
Kto, jak nie Ty, dał mi najpiękniejszą matczyną miłość na świecie?  
Twoje lata pełne poświęcenia dla naszej rodziny zasługują na więcej niż nie jedno serce – zasługują na nieskończoną wdzięczność.  
Każdy dzień jest inny, zmienia się w swój unikalny sposób, ale myśli o Tobie pozostają niezmienne – będą zawsze i na zawsze trwały.  

 

 

 

                                                                                                                                                                           Lovej . 2026-05-26

 

                   Inspiracje . Matka 

Opublikowano

@andrew Dzień dobry 

 

                    Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . 

 

                      Tak mama szczęśliwa . 

                

                          Miłego dnia .Pozdrawiam 

Opublikowano

@lovej Twoje wiersze są absolutną antytezą treści zawartych w moich utworach

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kiedy ja piszę o smutku, cierpieniu i złych mocach, Ty opowiadasz o szczęściu, miłości i mocy dobra.

Wtedy pierwsza myśl, która wpada mi do głowy to "Czemu te wiersze zawsze muszą być takie radosne? "

Ale po chwili się zastanawiam "Czemu moje wiersze zawsze muszą być takie smutne?"

Może mi kiedyś też uda napisać się coś radosnego...

Pozdrawiam

Opublikowano

@Rinimod Ikcyżuk Witam

 

                                   Pisząc wiersz , to piszę to  co mam w sercu . 

 

                                  Uważam ,że prawdziwe wyznanie czy uczucie jest dobrem . 

                                  To wtedy przekładam to na wiersz . 

 

                                     Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . 

                                        

                                          Miłego dnia . Pozdrawiam 

@Jacek_Suchowicz  Witam

 

                                   Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . 

 

                                    Miłego dnia . Pozdrawiam 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Gosława Czas kruszy wspomnienia, to prawda, powoli odlatują jak motyle. Pozdrawiam :)
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Berenika97 Powyższe słowa to wizerunek pełni życia przemijającego. Pozdrawiam :)
    • @Łukasz Jurczyk   Byłam ciekawa jak przedstawisz to sprytne zagranie Aleksandra, aby zdobyć Cyropolis. Narrator jest weteranem - zabija bez emocji, ale w dwóch momentach wykazuje ludzkie odruchy. Kiedy stary człowiek rzuca w niego kamieniem, Agrianin nie czuje gniewu, lecz przypomina sobie ojca. To moment empatii wobec wroga. I oszczędzenie dziecka z dzidą. To pokazuje, że nawet w centrum rzezi żołnierz zachowuje resztki własnej woli.   Świetnie wykorzystałeś fakt zranienia króla. Po uderzeniu go kamieniem - jest rozkaz wymordowania miasta. A w puencie tytułowanie Aleksandra „żywym bogiem” traci sakralny charakter. Staje się synonimem okrucieństwa.   Świetna jest strofa - „Wszystko było nasze. Nawet krzyk, który nie był nasz”. Zdobywcy przejmują nie tylko ziemię i mury, ale zawłaszczają sam ból i cierpienie pokonanych. Zwycięzca ma monopol na historię.   Motyw krwi pod paznokciami, której nie da się zmyć, to uniwersalny symbol winy (przypominający motywy z „Makbeta”). Pokazuje, że choć bitwa się skończyła, wojna w umyśle żołnierza będzie trwać. Porównanie zdobytego miasta do „zwierzęcia, któremu odcięto łeb” - to surowa, rzeźnicka dosłowność. Zimny, ostry i genialnie napisany tekst.    
    • różami się otacza - nic więcej nie pozostało wpina je lekko we włosy by ozdobić pustkę myśli i co te kwiaty czują? czy tylko mogą pachnieć w jeziorze falą niesione płatki jasnoróżowe... i potem ona - sama wypływa w kanwie lotosu złożona cała o żegnaj Hortensjo!      
    • @sisy89   Bardzo letni, piękny klimat! Podoba mi się przejście od „skąpanych w słońcu” dni do ciepła, które „rozpuszcza wątpliwości” - to zestawienie tego, co fizyczne, z tym, co emocjonalne. Bardzo ciekawy jest wers - „kilka momentów zawieszam na szyi” - intrygująca metafora. Piękny wiersz! :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...