Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka Jak mogłaś?   Pod oknem lub pod balkonem zasnę a może i skonam gdy Ty, dla filmu, bez virtu... porzucasz zalążek flirtu!   Pozdrawiam :-)  
    • Po co być człowiekiem? “Człowieczeństwo to dar!” ktoś powie, Ale jaki to dar? Na co mi być człowiekiem, Który świata prawdziwie nie widzi, Ani o nim realnie nie myśli, Albo nie ma takich narzędzi. Po co mi ten fizjologiczny patos? Dlaczego to mnie czyni człowiekiem? Sedesik? Nocniczek?   Człowieczeństwo jest… Czym jest? Dominuje tu biologiczny aspekt, A może świadomości? Na ile ludzka mogłaby być maszyna o ludzkim umyśle? A może i bez? Na ile ludzka mogłaby być chmura informacji latająca w przestrzeni, Co nawet nie ma formy ani ograniczeń?   Dlaczego jest ono najważniejsze? Kto tak mówi? Dlaczego bycie człowiekiem jest lepsze od bycia psem? A może świnią? Brudną świnią w niehumanitarnych klatkach? Czy w ogóle można to porównywać? Bo na ile jest podobny pies z człowiekiem, Świnia z człowiekiem, Czy może nanorobot z człowiekiem?   Bo może i człowiekiem robot – czy inny byt, może abstrakcyjny – nie jest, Ale przynajmniej zrozumie drugiego człowieka, Lub czymkolwiek to coś innego jest. Bo może wejdzie w percepcję? “Doświadczy” lub doświadczy co inny czuje? Bardziej niż człowiek z człowiekiem.   Ostatecznie chcę jedynie poznać świata w jego esencji, Dlatego może tego nie rozumiem, Więc pytam: Dlaczego niby jest to tak ważne? Być człowiekiem?
    • @Migrena  obłędny. Tu nie ma granic, on przekracza je wszystkie. Bardzo fantazyjna forma i rozpad słów.  Pozdrawiam.   
    • Stokroć razy, Odrywam kolejne małe płatki, Stokroć powtarzając frazy, Kocha, nie kocha do mojej stokrotki.   Płatek za płatkiem, Zakrywając chodnik cały  Tak jak wiór za wiórkiem, Gdy struga w drewnie nasze inicjały.   Los bawi, że tak albo nie, Ja w głębi wiem, że tak, Bo mimo że świat nie doskonały, Ostatni płatek mówi mi:   Kocha mnie cały.  
    • @FaLcorN no to pięknie:)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...