Zgłoś

@Charismafilos  Zastanowiła mnie jego budowa : lament, uderzenie, oczyszczanie, nowe życie. Stąd skojarzenie. Nie uważam też, aby pomysł był marny.  Dziękuję  

@Poet Ka Takie "kabaretowe gadanie" pisanie jest dla mnie bardzo codzienne - jeszcze nie raz ze mnie wyjdzie. Żadna to poezja, tylko pisanie, które "tkwi we krwi", jak klimat "Zielonego Balonika". Cieszę się :-)

@violetta fajnie, że Ci przypadł do gustu

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    @Alicja_Wysocka dziekuję bardzo Alu !  Myślałam o zyciu ale moze byc też facet, co mi tam   Uściskuję    

@viola arvensis     to przejmujący poetycki traktat o radykalnej autonomii egzystencjalnej. napisała go utalentowana polska poetka. zamiast modnego dziś aktywizmu i ciągłego "stawania się”, proponuje filozofię radykalnej obecności. przejście od mieć do być nie jest tu tylko zgranym sloganem ale głębokim doświadczeniem fenomenologicznym. zjedzenie kromki chleba czy stopienie wzroku z lasem staje się aktem odzyskiwania rzeczywistości z rąk zgiełku . frazą o " kuśtykającym wielkim swiecie” i "rozkwitającym małym” daje genialny neo-stoicki odpór globalnej neurozie. to pochwała mikrologii, gdzie schronieniem przed chaosem dziejów staje się drugi człowiek i własna, wewnętrzna suwerennosć. a ostatnia strofa to czysty egzystencjalizm - spokój kogos kto po przejściu smug cienia i życiowych burz, zyskał coś najcenniejszego - wolność od oczekiwań świata! wiersz wielkiej mądrości. piękne, dojrzałe i ocalające pisanie. mój Boże. kromka chleba ze smalcem. przestrzeń. wolność. cudowny wiersz      

@Berenika97 Bereniczko kochana, pięknie dziękuję Tobie za ten odczyt, za tak pozytywny odbiór, i że jesteś tutaj pod moim wierszem, z Twoją niezwykłą wrażliwością i mądrością

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.