Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Historia edycji

Należy zauważyć, że wersje starsze niż 60 dni są czyszczone i nie będą tu wyświetlane
QiA

QiA

[w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]

 

kiedy to wszystko się wreszcie

zacznie

jeśli kiedyś się w końcu

zacznie/skończymy

z

oduczaniem

milczeniem/się

od końca

 

bo język, który został wyrwany

z

tobą

wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny

odrośnie jak jaszczurce ogon:

gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony

bez białej patyny

z

całym arsenałem smaczków

 

<za/pomni o czymś takim jak ageuzja>

 

posmakuje ziemię

- znaczy: skosztuje owoców pracy

własnych rąk, które były skłonne

po/święcić nienaganną aparycję

pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie

z 

którego

za/rosło

kiedyś inter/pol/e

makami

z

surową rybą

i środkiem usypiającym

 

po/smaku/je słowo

z/ja/wy

jawa - nie-sen

jawa - wyspa

java - język post/rzeczy/wistości

ob/jawy:

cisza jak makiem zasiał

 

od/smakuje słowo

am-am

ale brzmi ono jak

ostatnia wola skazanego

wykrzyczana

za/żądana

za/rządzana

ost/tatni

po/osiłek

z

maka

 

więc nie pytam o

czym/jest

ten wiersz

jest jak...

"zzz"

bz/z/zyczenie muchy

z/z/zająknięcie snu

z/z/zszargane nerwy

z/z/zmowa milczenia

niech poezja mówi sama za siebie, niech

z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku

QiA

QiA

[w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]

 

kiedy to wszystko się wreszcie

zacznie

jeśli kiedyś się w końcu

zacznie/skończymy

z

oduczaniem

milczeniem/się

od końca

 

bo język, który został wyrwany

z

tobą

wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny

odrośnie jak jaszczurce ogon:

gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony

bez białej patyny

z

całym arsenałem smaczków

 

<za/pomni o czymś taki jak ageuzja>

 

posmakuje ziemię

- znaczy: skosztuje owoce pracy

własnych rąk, które były skłonne

po/święcić nienaganną aparycję

pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie

z 

którego

za/rosło

kiedyś inter/pol/e

makami

z

surową rybą

i środkiem usypiającym

 

po/smaku/je słowo

z/ja/wy

jawa - nie-sen

jawa - wyspa

java - język post/rzeczy/wistości

ob/jawy:

cisza jak makiem zasiał

 

od/smakuje słowo

am-am

ale brzmi ono jak

ostatnia wola skazanego

wykrzyczana

za/żądana

za/rządzana

ost/tatni

po/osiłek

z

maka

 

więc nie pytam o

czym/jest

ten wiersz

jest jak...

"zzz"

bz/z/zyczenie muchy

z/z/zająknięcie snu

z/z/zszargane nerwy

z/z/zmowa milczenia

niech poezja mówi sama za siebie, niech

z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku

QiA

QiA

[w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]

 

kiedy to wszystko się wreszcie

zacznie

jeśli kiedyś się w końcu

zacznie/skończymy

z

oduczaniem

milczeniem/się

od końca

 

bo język, który został wyrwany

z

tobą

wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny

odrośnie jak jaszczurce ogon:

gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony

bez białej patyny

z

całym arsenałem smaczków

 

<za/pomni o czymś taki jak ageuzja>

 

posmakuje ziemię

- znaczy: skosztuje owoce pracy

własnych rąk, które były skłonne

po/święcić nienaganną aparycję

pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie

z 

którego

za/rosło

kiedyś inter/pol/e

makami

z

surową rybą

i środkiem usypiającym

 

po/smaku/je słowo

z/ja/wy

jawa - nie-sen

jawa - wyspa

java - język post/rzeczy/wistości

ob/jawy:

cisza jak makiem zasiał

 

od/smakuje słowo

am-am

ale brzmi ono jak

ostatnia wola skazanego

wykrzyczana

za/żądana

za/rządzana

ost/tatni

po/osiłek

z

maka

 

więc nie pytam o

czym/jest

ten wiersz

jest jak...

"zzz"

bz/z/zyczenie muchy

z/z/zająknięcie snu

z/z/zszargane nerwy

z/z/zmowa milczenia

niech poezja mówi sama za siebie, niech

z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiersze_z_szuflady
      On kochał za ich dwoje

      Przez wiersze_z_szuflady · Opublikowano

      @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • Poet Ka
      Rodzynki na niebie

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Kamil Olszówka
      Na uczcie u Wierzynka…

      Przez Kamil Olszówka · Opublikowano

      Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • QiA
      re: ]kiedy to wszystko się wreszcie zacznie[

      Przez QiA · Opublikowano

      [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • Poet Ka
      Retro kabriolety

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...