Był sobie król, był sobie paź.

[Poet Ka]

 

Był sobie król, był sobie paź.*

 

Był niegdyś stary król 

Serce ze spiżu, głowa w srebrze.

Żal było patrzeć nań

Kiedy przybyło młode dziewczę.

 

Był niegdyś śliczny paź,

Włos jego jasny, lekkie serce.

Tren z adamaszku niósł 

Młodej królowej, swej niewieście. 

 

Czy znajoma Ci ta stara pieśń?

Raz słodka, raz tkliwa?

Ot, śmierć spotkała ich.

Miłość bowiem za mocna bywa. *

 

* Swobodne tłumaczenie- parafraza! wiersza H.Heinego Es war ein alter König.

* Zaczerpnięte z kołysanki J.Porazińskiej.

Edytowane 10 godzin temu przez Poet Ka
literówka (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Heine napisał, Porazińska zaśpiewała, a Ty wzięłaś to wszystko -  dorzuciłaś adamaszek i wyszła Ci ballada, przy której serce ściska się przyjemnie. Stary król, młody paź, młoda królowa pośrodku - przepis znany od wieków, ale tu podany ze smakiem i bez zbędnych składników.

„Miłość bowiem za mocna bywa" - cóż, trudno się nie zgodzić, choć szkoda króla, szkoda pazia i królowej , i szkoda, że tak krótko.

 

Świetne! :)))

 

[Poet Ka]

@Berenika97

 

Wprawdzie trudno uniknąć skojarzenia z Porazińską,

ale to tylko zapożyczony 

tytuł, bo ten król i paź nie byli

z cukru ani z piernika.

 

Tytuł, tak samo jak to "ot"

miały stworzyć dystans, dać ramę wieków. Inna sprawa, że tak jak urzekł mnie wiersz H.Heinego,

tak w dzieciństwie zachwycała mnie Porazińska, szczególnie wtedy, kiedy wiersz śpiewała moja ciocia- Teresa. 

 

Dlaczego ramę wieków. Chciałam dostojności. Ta dostojność to głęboki smutek. Spiż. Ot- takie filozoficzne spojrzenie, ot- wiadomo że nie ot- miało to działać na przewrotność odbiorcy.

 

A Porazińska dla dzieci- słodka. Dorosły odczyta filozoficznie

i egzystencjalnie. Jako kruchość. Bo nie z marcepana, a z kości i prochu.

 

Tacy delikatni. Już ich nie ma. I nie ważne kto kogo. Przeminęło. Został tylko spiż. Okrzepły, niewypowiedziany ciężar w sercu.

 

Mnie u Heinego urzekła dostojność i powaga. Chciałam tak napisać. Podałam, że parafraza, ale chciałam żeby było wiernie (tylko trochę w ramce).

 

Wiernie, bo przecież był i król, i paź. Wiernie, bo spiż to ciężar, ale zarazem powaga.

Wiernie, bo trzeba tak napisać, żeby nie było słowo w słowo, a był uchwycony sens.

 

Adamaszek (rodzaj jedwabiu, najczęściej noszony przez monarchów) brzmi archaicznie, jedwab współcześnie. 

 

Jak tłumaczą powieści i wiersze znani poeci? Bardzo swobodnie. Ale, co wolno wojewodzie ...:)

 

 

 

 

@Berenika97 dziękuję dziękuję dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

adamaszek - podgatunek jedwabiu, często używane w zamierzchłych czasach słowo, często noszony materiał 

[Mitylene]

@Poet Ka ciekawa parafraza. Ma w sobie coś  "ciężkiego", czego nie potrafię określić, ale przytłacza puentą...

[Poet Ka]

@Berenika97

dziękuję, że się zainteresowałaś moją parafrazą,

 

chciałam żeby to czytano

 

ale wiesz, jak jest w warsztacie

 

każdy śledzi głównie publikacje w dziale wiersze wybrane ;(

 

dziękuję !!!

 

(o Pannie Młodej i Panu Młodym odczytałam głównie w perspektywie szkodliwości schematów

i skostniałych zwyczajów, uważałam że to jest przyczyną bariery między nimi, trochę mi głupio:))

@Mitylene może to krytyka, ale miało tak być

i dlatego ja się z tego cieszę

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Mitylene @Berenika97

Dziękuję

Edytowane 7 minut temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Mitylene]

@Poet Ka nie, nie irytyka. Zaznaczyłam tylko ten aspekt  "cięzkości wersów" w znaczeniu ,że temat nielekki, bo miłość ze śmiercią się przeplata. Twoja parafraza bardzo mi się podoba!