wirus

[Alicja_Wysocka]

bulimia tekstowa

przeszła w anoreksję

literackim skrótem

przez korytarz domysłów

podobnie

jak miłość w nienawiść

to nie jest zakaźne

…tylko niewyleczalne

 

[Annna2]

@Alicja_Wysocka uderzyła mnie ta "bulimia tekstowa",

gwałtowne łapczywe słowa- ich ogrom, a potem cisza.

nie wiem czy nazwałabym to bulimią( ciekawa metafora), może to wena?

kapryśna, czasem jest czasem nie ma.

Czy anoreksja? nie

[Alicja_Wysocka]

@Annna2Ach, czasem rozpiera mnie energia, jak ostatnio - a po niej 'siadam' 

i wtedy jest anoreksja - tak mi się umyśliło. Od jednej do drugiej cieniutka granica, jak między miłością i nienawiścią, bywa przecież. 
Dziękuję Ci Anno za odbiór, bo już myślałam, że tylko ja wiem o czym piszę, pozdrawiam :)

[hollow man]

@Alicja_Wysocka

Ostro. Z kozackim zacięciem.

[Jacek_Suchowicz]

@Alicja_Wysocka

korytarz domysłów nie zaraża:

 

przychodzi baba do lekarza:

"Panie doktorze mam sterczące piersi - co robić?"

Pani pokaże

Kobieta zdjęła stanik a lekarz i patrzy mówi:

"A wie pani, że to jest zaraźliwe"

 

to wina wirusów

:))

Edytowane 1 godzinę temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 Po śmiechu czas na płacz, 

pozdrawiam i dziękuję :) 

 

@Jacek_SuchowiczUps :) 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bulimia i anoreksja jako etapy twórcze to obraz oryginalny i bolesny - najpierw nadmiar, pochłanianie, przesyt - potem cisza, skrót zamiast wypowiedzi.

„Korytarz domysłów" jako przestrzeń między tym, co napisane, a tym, czego już nie ma odwagi napisać.

Przeskok do miłości w nienawiść - to ten sam mechanizm. Ta sama przemiana przez nadmiar w pustkę.

 Nie wiem jak podsumować, bo zrobiło mi się jakoś smutno, chociaż sam  tekst jest bardzo refleksyjny i ładny. 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97Dziękuję Bereniko, najlepiej wybrać środek, ale wiesz, można się tak rozhuśtać, że huśtawka się przekręci dookoła i wtedy "na łeb na szyję"

Mnie się ułożyło w nocy, musiałam wstać i zapisać i znalazło się się tutaj. 
za mało na wiersz, za dużo na myśl - wiem. 

Jest czas na radość i jest czas na smutek (...)  Wszystko ma swój czas, pod słońcem.
 

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Uderzyło mnie to "na łeb na szyję" - to pewien rodzaj lotu. Środek bywa bezpieczniejszy, ale chyba mniej pamiętany.

 

"Za mało na wiersz, za dużo na myśl" - a dla mnie akurat w sam raz. To zdanie samo w sobie jest poetyckie.

I to zapisane w nocy, między snem a jawą - teksty stamtąd mają inną wagę.

Fajnie, że wstałaś. Takie rzeczy czekają tylko chwilę.

 

Serdecznie pozdrawiam. :)