piękni pryszczaci

[Poet Ka]

 

piękni pryszczaci 

 

lepiej pod mostem

cwałować

niż na moście w kamień

stężeć

 

niech pod wiaduktem

się skrzy

a nie z wiaduktu

komedą w błoto

 

lepiej w tunelu

szybować

niż na tunelu

pozostać nielotem

 

w ciszy kluczyć

swoim krokiem 

zamiast wieczność

formatować

 

tuwimem tego

nie odczytuj

niewinnie patrzę

sposobem na hłaskę

 

Edytowane 4 godziny temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Poet Ka

...

jest taki świat 

 

nie ma tutaj 

wymuskania 

bon tonu poprawności 

 

jest prawda o życiu 

do bólu 

 

jest taki świat 

 

życie morze

bywa ciche

tylko ... bywa

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

 

[wiedźma]

@Poet Ka

Odczytuję ten wiersz jako manifest.  

Lepiej być „pięknym pryszczatym” niż pozerem.  

Lepiej szybować w tunelu niż zostać nielotem na jego dachu.  

Przesłanie,  według  mnie,  dotyczy zarówno młodych ludzi, jak i samych poetów.  

Nie pisz Tuwimem jeśli czujesz Hłaską.

Czytam to jako wezwanie, żeby nie stężeć w pozie.  

Lepiej mieć pryszcze i  iść do przodu, niż być gładkim i stać w miejscu.  

Pozdrawiam. 

Edytowane 7 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@wiedźma  trafne, dziękuję:)

@andrew dziękuję - piękny wiersz...

[Jacek_Suchowicz]

@Poet Ka

proponuję same lepieje a będzie lepiej:

 

lepiej pod mostem

cwałować

niż na moście w kamień

stężeć

 

lepiej pod wiaduktem

się skrzyć

niż z wiaduktu

komedą w błoto

 

lepiej w tunelu

szybować

niż na tunelu

pozostać nielotem

 

lepiej w ciszy kluczyć

swoim krokiem 

zamiast wieczność

formatować

 

lepiej Tuwimem tego

nie odczytywać

niż niewinnie patrzeć

sposobem na Hłaskę

 

:)))

[Poet Ka]

@Jacek_Suchowicz świetny pomysł!

[Annna2]

@Poet Ka  ciekawy wiersz- takie dwa zestawienia- ułożoność i bunt.

Tuwima wolę od Hłaski( Steda uwielbiam)- stylizował się na buntownika, był bardziej

nośnikiem legendy o buntowniku ten nasz James Dean.

[hollow man]

@Poet Ka

U Hłaski wszystko przesycone pustką. Taki "Pierwszy krok w chmurach"... Jedna z brutalniejszych opowieści o miłości w polskiej literaturze. 

I ten bohater z innych utworów ("Palcie ryż każdego dnia") - wyprany z sensu, zobojętniały na każde gówno, które mu się przytrafia.

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Stajesz po stronie tego, co „pod spodem” - ukryte, nienachalne, ale żywe - przeciwstawiając to temu, co oficjalne, pomnikowe i zastygłe. Pochwalasz indywidualizm („swoim krokiem”) zamiast wpisywania się w narzucone schematy („formatowanie wieczności”).

Odrzucenia skamandryckiej, dopracowanej formy i poetyckości w tradycyjnym sensie.

To wezwanie do czytania przez pryzmat Marka Hłaski - patrona buntowników, bólu i „brudnej” prawdy o życiu. Podoba mi się ten "manifest" :)))