Historia edycji

Dziedzictwo \Spuścizna  nie dla mnie  Ja pragnę doświadczać życia  Zamknąć Twoją dłoń w swojej  i iść tak sobie  Razem przez świat  Mówiąc  spójrz jakie to piękne  By  Czuć  wiatr na skórze  Smak który rozpuszcza się na  Podniebieniu  Wywołując znajomy wybuch endorfin I w tym samym czasie  Słyszeć twój głos  „mmmm jakie to dobre”   Kiedy wschód słońca zatrzyma oddech  i dotknie do głębi  Szepcząc  Jest coś większego od nas  Mieć cię przy sobie    Tak właśnie mam zamiast budować  dla potomności postument  wolę dzielić  proste szczęście na dwoje  ~~Krzysic4 - czarno na białym   

Moc pukania Kaina kupcom

Ara W. głupia - Kai półgwara

@Poet Ka Odczytuję ten wiersz jako manifest.   Lepiej być „pięknym pryszczatym” niż pozerem.   Lepiej szybować w tunelu niż zostać nielotem na jego dachu.   Przesłanie,  według  mnie,  dotyczy zarówno młodych ludzi, jak i samych poetów.   Nie pisz Tuwimem jeśli czujesz Hłaską. Czytam to jako wezwanie, żeby nie stężeć w pozie.   Lepiej mieć pryszcze i  iść do przodu, niż być gładkim i stać w miejscu.   Pozdrawiam. 

Ę i pokopię