Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Materia 2

 

rozszczepiają się atomy 
tworząc nowe chwile

oktyliony drobnych cząstek 
budują istnienia

również i człowieka 

maleńki cud wszechświata 
ciągle się odradza
przeszkadzałca 

czyli żyje 

po prostu

nic w naturze nie ginie
 

Opublikowano

@Wiechu J. K.

 

Czuć tu pokorę wobec ogromu świata (jesteśmy tylko drobinkami), a z drugiej strony - ogromną afirmację życia. Bardzo podoba mi się ten brak patosu -  o sprawach ostatecznych piszesz z lekkością, niemal z uśmiechem.

Krótko mówiąc -  solidna dawka poetyckiej termodynamiki. :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Wiechu J. K.-----> @Berenika97 Tak, mikroświat (mikrokosmos) to podstawa wielkiego Wszechświata. Właśnie oglądałem ciekawe wideo: 15 fermentowanych produktów, o które błaga twoje ciało.

Pamiętam z lat dzieciństwa, jak moje babcie, w miarę możliwości, przygotowywały na zimę takie produkty, który nie tylko były pyszne, ale i zdrowe.

W późniejszych czasach i zostało mi to do dzisiaj, moim przysmakiem zawsze były i są domowej roboty ogórki kiszone i takowa kapusta. Pozdrawiam serdecznie. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj - i pytania kim jestem? gdzie byłem? co zamierzam? - jesteś sobą i tak trzymaj -                                                                                    Pzdr.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że pięknie - dzięki -                                                                     Pzdr.serdecznie. Witaj - ucieszył mnie twój komentarz - faktycznie bajkowy klimat - ale myślę że miły -                                                                                                                                                 Pzdr.pogodnym dniem. Witam - ja też lubię ten wiersz - miło że jeden z najlepszych -                                                                                                                Pzdr.zadowoleniem. Witaj - miło że popierasz  - dziękuję -                                                                        Pzdr. @Czarek Płatak - @Benjamin Artur - @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję za miły komentarz -                                                                       Pzdr.uśmiechem.
    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...