Historia edycji

życie

Kolejny utwór z serii "Echo":     Sny księżniczki i rycerza Rozplatają się, splatają Gaśnie ogień, gaśnie wieża Czarne cienie się plątają   Pustki głuchej szum głuchy Jak wiatr słaby, niewidzialny A z tym szumem mary, duchy I marsz armii – niesłyszalny   Patrzą ludzie – nic nie wiedzą Wrony, kruki głosów wojny Oczekują i sny śledzą A sen tłumu niespokojny   I śni rycerz, śni księżniczka Śnią wesele, zamek złoty I znów płonie wieżyczka W tle złości i ochoty   Na weselu ktoś zazdrosny Rzuca różę czerwoną Cichnie muzyka, dźwięk radosny W melodię przechodzi złożoną   Echem odbija się melodia Na weselu cienie tańczą Robi się harmider – parodia Ludzie sami z sobą walczą   Gniją weselników oczy Przez cienie zamykane Wojna poza snem się toczy Sny same z siebie zaplątane   I śni rycerz, śni księżniczka Śnią wesele, zamek złoty I znów płonie wieżyczka W tle złości i ochoty

@marekg   bardzo nastrojowy  liryk lśnienie    ale nie to ze  znanego filmu   tylko to które wróciło  do swego  dawnego  sensu   które je odzyskało

@Berenika97 delikatne i zmysłowe słowa dystyngowane  jak za dawnych lat...

@.KOBIETA. Skladam serdeczne podziękowanie.