Moja królewna (Joanna d’Arc)

[Stukacz]

Link do piosenki:

 

 

To była miłość cicha, niewypowiedziana

Nieświeża już – jednak smętnie urocza

Bo w starość i młodość jak w sen ubrana

I chyba śmiała jak wizja prorocza

 

Patrzyłaś trwożliwie, może zdziwiona

I nie wiem czy ze szczęścia czy strachu

Tak jak rozpacz aniołów – nieco pomylona

Gdy doświadczają błyskotek w nieba gmachu

 

Huczało wtedy, pioruny świstały

W niebie złote iskry latały

Biły bębny w myśli struchlałe

Jednak w rojeniu, że żyją – trwałe

I nikt nie skarżył się, że

Wszystko szaleje i wrze

 

To była miłość, cicha lecz samotna

I w jej głębi mieściło się wszystko prawie

Od czasu, gdzie słów myśl pierwotna

Zaszumiała nieśmiało jak owad w trawie

 

A ty, czy śniłaś tą miłość, czy tylko myślałaś

W martwej i nieubłaganej pamięci

Tak, że sama w siebie się zlałaś

Rozkoszą światłości jak święci

 

Huczało wtedy, pioruny świstały

W niebie złote iskry latały

Biły bębny w myśli struchlałe

Jednak w rojeniu, że żyją – trwałe

I nikt nie skarżył się, że

Wszystko szaleje i wrze

 

 

 

Edytowane 2 godziny temu przez Stukacz (wyświetl historię edycji)

[Annna2]

@Stukacz anafora,

A Ją spalono i to dwukrotnie

[Poet Ka]

@Stukacz

 

fascynujesz wiernością konwencji, niewyczerpanymi możliwościami

i niewątpliwym talentem...

[andrew]

@Stukacz

Miłość Ją Boża spotkała

może nie czekana

mądrość z nieba dała

innym pokazała

tym co tylko marzyli

za nią ruszyli 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia