Usta Twoje

[Jerzy_kak]

Usta Twoje. Przyciągające są dla mnie w sposób

którego ni zmierzyć, ni porównać do rzeczy ziemskich

nie można! Nie sposób porównać ich do świątyń ozdób;

w tobie więcej świętości niż w europejskich kultach.

 

Usta Twoje. Trwają przy mnie - tylko w wyobraźni,

która choć nie racjonalna, dobrze ją rozumiem.

Czuję Cię w drżeniu moich ust, a jej nonszalancji

przez którą przy tobie rozum mój- skrywa się cieniem.

 

Spowite miodem; we dnie i po nocach mi się śnią,

w malinowym kolorze, jak trwają chętnie ze mną

I spoglądają pożądliwie, na Usta moje.

 

Wciąż słowa, dla mnie, świątobliwe wypowiadają

w mych snach - bogów one poza mną żadnych nie znają

a ja nic w nich więcej pragnąć nie śmiem. Usta Twoje.

Edytowane 18 godzin temu przez Jerzy_kak
błąd interpunkcyjny (wyświetl historię edycji)

[Annna2]

@Jerzy_kak pięknie i romantycznie

powiedziałabym- erotyk subtelności!

[Alicja_Wysocka]

@Jerzy_kak

Widać tu bardzo silny zachwyt i próbę wyniesienia bliskości na poziom niemal sakralny

– to ciekawy kierunek.

Dla mnie jednak te obrazy (zmysłowe i religijne) momentami się rozchodzą i trochę tracą spójność, przez co trudniej mi wejść w ten tekst.

Ale czuć emocję i to, że próbujesz powiedzieć coś więcej niż tylko o samym uczuciu.

 

Zostawiam serdeczności i życzenie - powodzenia.

[Berenika97]

@Jerzy_kak

 

Forma sonetowa nadaje temu wyznaniu coś ponadczasowego - jakby słowa szukały dla siebie godnej oprawy i znalazły ją właśnie tutaj. "Bogów poza mną żadnych nie znają" - to zdanie mówi wszystko o sile tego uczucia.

W wierszu jest język podniosły, sakralny oraz potoczny. Czy to jest celowy zabieg?