ostatnie wspomnienie

[Gocell]

na wysypisku śmieci

wśród sterty toksycznych odpadów

siedział człowiek

nie był to jednak człowiek zwykły

lecz człowiek ostatni

prawdziwy

w świetle ogniska

rozpalonego na gruzach spalonych mostów

i palącego poczucia winy

tańczyły cienie dzikich bestii

panicznie zlęknione światła

kuliły ogony drapieżnych ambicji

 

prawdziwy człowiek

ściskał w dłoni nabity beznadzieją pistolet

i złoty medalik – ostatnie wspomnienie

nie bał się bestii zaklętych w ciemności

 

światło nie lęka się mroku

 

lecz ogień którego nikt nie podsyca

przygasa

kiedy ostatnia iskra

wypaliła się w sercu człowieka prawdziwego

zgasł i płomień ogniska

ostatnia namiastka spokoju ducha

 

nim dał się słyszeć skowyt krwiożerczych oprawców

przeszył jeszcze powietrze bezgłośny krzyk

ostatnich człowieczych myśli

„Po co żyć, jeśli już nie ma dla kogo?

Po co komu prawda, skoro zawsze rani?

Po co iść na ślepo tą niepewną drogą?

Dlaczego tylko szaleństwo nie zna swoich granic?”

 

dał się tylko słyszeć głuchy wystrzał

chrzęst przestrzelonej na wylot czaszki i nadziei

łoskot opadającego ciała 

worka na kości

na wysypisku śmieci

 

tuż obok sterty toksycznych odpadów

przy akompaniamencie

radosnego tryumfu ciemności

leżał człowiek

a jego krew zalewała

ściśnięty w martwej dłoni

złoty medalik - ostatnie wspomnienie.

[Poet Ka]

@Gocell 

 

- to poetyckie misterium ostatnich chwil Józefa K. z Procesu Kafki, tylko że tutaj podkreślono, iż jest to prawdziwy człowiek

i przypieczętowano go medalikiem. Tam był ofiarą i trybikiem systemu; Twój bohater jest do końca świadomy, tamten – do samego końca był zdezorientowany. Tak czy inaczej – rezonuje. To współczesna reinterpretacja.

[Gocell]

@Poet Ka a i wysypisku niedaleko do kamieniołomu...;)

 

Dziękuję Ci za tę głęboką refleksję. Sam miałem wątpliwość czy tak unaoczniać prawdziwość tego człowieka, ale w komplecie z medalikiem to stanowi jedyny jasny i pewny obraz. Cała reszta jest tylko tłem, dla dwóch prawdziwych elementów, z których jeden przemija a podl drugim zostaje tylko ostatnie wspomnienie i ostatecznie zostawiłem go z tą "dopowiedzoniścią"