Bez skarg

[Stukacz]

Link do piosenki:

 

 

Zmierzch – słońce zgasło jak wargi

Suche, głodne, dalekie

Dziś patrzę i bez skargi

Nadzieje w ból rzucam wszelkie

 

Młode wargi w smutek splecione

I cierpienie – bo bez wody

Bez pocałunku żadnego – one

Te warg i pragnień ich korowody

 

Tak niewiele – co się wtedy stało?

Teraz otchłań pustki i dech suszy

Czy to dobrze? Czy tak być musiało?

Odpowiedź chyba w środku duszy

 

Pamiętam oczy, głos Twój

Lecz zapominam to istotne

I słucham jak oddech mój

Wsysa powietrze jak ja samotne

 

I modlę się o jedną chwilę

O dotknięcie pocałunkiem warg

Modlę się – więcej niż tylko tyle

Ze złudzeniem, bez skarg

 

Niedolą zagubiony swoją

Śpiew z ust, w świat, na wiatry

Rzucam, a słowa dwoją się i troją

I co z tego? To nie Ty

 

I w żałobie ten śpiew jak rozpacz

Jak ból, który jest, a nikt nie widzi

Choć raz na usta moje popatrz

Może coś się zmieni – odwidzi

 

I powstanę z śmierci, z mroku

Ten jeden raz – spójrz tylko

I w oczy spójrz, i w błysk co mam w oku

Koniec, kres, miłość – chyba wszystko

 

Tamte chwile, cień tamtych dni

Co się stało i było wtedy?

Teraz roję i więcej mi się śni

Nawet marzę – niekiedy

 

I modlę się o jedną chwilę

O dotknięcie pocałunkiem warg

Modlę się – więcej niż tylko tyle

Ze złudzeniem, bez skarg

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[Berenika97]

@Stukacz

 

Mocny, nasycony tęsknotą tekst. Świetnie oddany jest stan zawieszenia między pamięcią a zapomnieniem.

"Otchłań pustki i dech suszy" to fraza, która idealnie podsumowuje ten bolesny krajobraz duszy. :)