Wyciągnięte z kieszeni słowo

[Adam Zębala]

Żyję pomiędzy słowami piosenek 

pośrodku tekstów moich wierszy 

które otulają mnie do snu.

 

W zimny dzień idę odziany 

w ciepłe słowa szukam horyzontu 

potykając się o krople deszczu.

 

Dotykam ściany ręką w drugiej trzymam 

ogień roztopimy lód 

zalegający pośród wielu słów. 

 

Gdzieś za zakrętem rozmawiam z przechodniem 

szukamy cienia rozgrzanego do białości 

słowa które nie gaśnie. 

 

w kieszeni trzymam pędzel 

wmawiając sobie że umiem malować 

to chyba kłamstwo albo złudzenie.

 

Czy przestępstwem jest okłamywać siebie 

dwoje ludzi paragrafu szuka 

ale nie znajdują winy. 

 

To tylko zwykłe puste słowa

paliwo dla życia potrzebuję jego 

aby żyć w świecie baśni. 

 

Ktoś mnie otula swoim ciepłem 

jest dobrze i czuję się lepiej

nic nie trzeba zmieniać jest miło.