Praca

[julix.eqst]

Głośne miasto, które tętni szybkim życiem, zmusza mnie do zastanowienia się nad własnym bytem. Ludzie w pośpiechu idąc do pracy, nie zauważają w niej cynizmu zdrajcy. 

 

W domu czeka na nich smutna pustka, 

najważniejsze, że nikt nie odbierze biurka.

To pieniądze wypychają ich zimne dłonie,

podczas gdy resztka marzeń w ciszy płonie.

 

Brakło w planie miejsca na coś innego, 

nie mają nikogo sobie bliskiego. Ich priorytet to firma, chcą tylko zarobić, nie potrafią się z delikatnym sercem obchodzić. 

 

Oczy puste, a tylko moje wciąż szukają,

resztki uczuć, które w tym świecie znikają.

Pamiętasz pod wierzbą wspólną chwilę?

Opadła z tobą na bezduszną głębinę.

 

Na ramieniu wyrósł wieczny narcyz, wcześniej zranione serce zaufało zdrajcy. Nawet rzeka w tym samym kierunku płynie. Kiedy zrozumiesz, że nie samym chlebem człowiek żyje?