Ministerstwo Dziwnych Kroków

[beta_b]

W Ministerstwie Dziwnych Kroków
twoje ruchy rażą oczy —
zbyt zwyczajne, nazbyt nudne,
niczym ich nie zauroczysz.

W Ministerstwie Dziwnych Kroków
jestem jak u siebie w domu.
Tu podskoczę, tam wykręcę,
nie tłumaczę się nikomu.

Jestem inna, choć próbuję
zaspokoić społeczeństwo —
chodzić równo i układnie,
lecz to trudne. To jest męstwo.

Dla tych ludzi z Ministerstwa
dziwne kroki są normalne.
Ze zdziwieniem patrzą jednak
na normalnych kroków armię.

Kto tu dziwak? — to zależy

jak sam chodzisz i gdzie siedzisz...

 

 

Edytowane 13 minut temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

ja pamiętam dawne czasy

rzecz realną nie na niby

jak kolega zapuszkowan

bo szedł krokiem obraźliwyn

 

przed komendą rzecz się działa

zaraz wyskoczyło kilku

nam kolegę spałowali

były czasy istnych cyrków

 

jaki jestem dziś naiwny

to minęło wciąż myślałem

ech głupotę się przeżyło

kręci się historii walec

 

znów głupota zewsząd włazi

niczym morze nas zalewa

już modlitwa pozostaje

"durnym ludkom Boże przebacz"

 

[beta_b]

@Jacek_Suchowicz ładnie to napisałeś. 

Nawiązuję do cyklu Monty Pythona, Ministerstwo Dziwnych Kroków, pokazując opozycję: normalne/dziwne - zależne od pkt siedzenia. To metafora zachowań i presji społecznej. Ściskam Jacku. Bb

[Berenika97]

@beta_b

 

Ministerstwo Głupich Kroków jako punkt wyjścia i do tego własna filozofia - że dziwactwo jest kwestią perspektywy, a nie obiektywnego stanu rzeczy. Wiersz śmieszy i jednocześnie zmusza do myślenia. 

[beta_b]

@Berenika97 właściwie odebrałaś tekst. Cieszę się, że można go zrozumieć :D.

"Głupie" kroki wprowadzają pejoratywny wydźwięk, ale tak też brzmi tłumaczenie nazwy. Wolę, jak coś jest inne, a nie głupie. Ściskam, bb

Edytowane 7 minut temu przez beta_b (wyświetl historię edycji)