Zostajesz drogą

[aniat.]

Czasem przychodzi słowem lekkim
wciśniętym w dialog o pogodzie.

 

Zakwita jak biała suknia
udrapowana na gałęzi wiśni.

 

Słyszysz go dźwiękiem niedzieli
przy porannej kawie.

 

Zamykasz w dłoni
czarnym koralikiem…

 

i zostajesz drogą.

Edytowane 15 godzin temu przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[bazyl_prost]

Odbieram to trochę jak surrealistyczny obraz Salwadora Dalii trwałość pamięci gdzie rzeczywistość jakby się zakrzywia ale ciagle trwa.

Edytowane 15 godzin temu przez bazyl_prost (wyświetl historię edycji)

[aniat.]

@bazyl_prost To raczej wiersz z obrazów i skojarzeń, nie do dosłownego tłumaczenia — bardziej się go czuje niż analizuje.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@aniat. potwierdzam są takie "momenty" :)

[Berenika97]

@aniat.

 

Ten wiersz ma fakturę. Jak biała suknia na wiśni, czarny koralik, dźwięk niedzieli przy kawie - każdy obraz jest z innego zmysłu, a razem układają się w coś bardzo konkretnego i bardzo nieuchwytnego jednocześnie. 

[A.Between]

Ewoluujesz. 

Ciekawie opisane emocje. Lubię takie klimaty, chociaż sam klimat jest trochę trudny.

[aniat.]

@A.Between Dziękuję. Czasem ze wspólnej rozmowy kilka zdań zostaje i skłania do refleksji.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.