H. P. Lovecraft - VIII. Port (VIII. The Port)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Dziesięć mil za Arkham wszedłem na szlak wiodący

Skrajem klifu nad plażą Boynton z wyliczeniem,

Że wieczorem stanę z ostatnim dnia promieniem

Na szczycie nad Innsmouth w dolinie górującym.

 

Na morzu odpływający żagiel widziałem,

Biały tak, jak starożytne wiatry bielić mogą,

Lecz tchnący jakąś przepowiednią złowrogą,

Więc mu nie pomachałem, ani nie wołałem.

 

Żagle z Innsmouth! przeminionej sławy wspomnienie,

Z czasów dawnych. Lecz noc nadchodzi szybkim krokiem.

By móc spojrzeć na odległe miasto przed zmrokiem,

Jak to często robię, wspinam się na wzniesienie.

Iglice i dachy są  - lecz spójrz! W ciemnej dali

Uliczki toną, żadne światło się nie pali!

 

I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet VIII):

Ten miles from Arkham I had struck the trail

That rides the cliff-edge over Boynton Beach,

And hoped that just at sunset I could reach

The crest that looks on Innsmouth in the vale.

 

Far out at sea was a retreating sail,

White as hard years of ancient winds could bleach,

But evil with some portent beyond speech,

So that I did not wave my hand or hail.

 

Sails out of Innsmouth! echoing old renown

Of long-dead times. But now a too-swift night

Is closing in, and I have reached the height

Whence I so often scan the distant town.

The spires and roofs are there—but look! The gloom

Sinks on dark lanes, as lightless as the tomb!