Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nutami naszej miłości zapisujemy pięciolinię,
Niech ta melodia płynie przez życie nieprzerwanie.
W naszych sercach krew pulsuje rytmem uczuć,
Kochamy nie tylko z nut, lecz całym naszym istnieniem.
Nie potrzeba nam prób, miłość układa się sama,
Żaden deszcz ani wiatr nie zagłuszy naszej pieśni.
Mamy słowa i nuty, a melodia powstaje w drodze,
Jesteśmy twórcami i wykonawcami własnej kompozycji.
Życie zweryfikuje każdy dźwięk, który wybraliśmy,
Wciąż zapisujemy pięciolinię wspólnymi chwilami,
Twórzmy więc nuty takiej miłości, jakiej sami pragniemy.

 

 

                                                                                                                                                       Lovej . 2026-04-14

 

                   Inspiracje . Miłość z pięciolinii.

Opublikowano

@lovej

 

Metafora muzyczna jest tu konsekwentnie przeprowadzona od początku do końca - i to właśnie nadaje wierszowi spójność.

Ciekawe, że miłość jest tu jednocześnie kompozycją i wykonaniem - coś się tworzy i dzieje w tym samym momencie. To trafna obserwacja o tym, czym naprawdę są związki.

Opublikowano
  • @Berenika97 Witam
  •                             
  •                 Dziękuję za miłe słowa o moim wierszu . 
  •                  Nie spodziewałem się takich ciekawych słów od kogokolwiek . 
  •                           Jest to dla mnie miłe . Jeszcze raz pięknie dziękuję 

                                            Miłego wieczoru . Pozdrawiam 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

@Waldemar_Talar_Talar Witam 

 

                                Tak jak najbardziej twórzmy nuty miłości nie tylko na pięciolinii . 

 

                                 Dziękuję za pozdrowienia . Pozdrawiam 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...