Dzień

[Stukacz]

Kolejny utwór z serii "Echo":

 

 

Wrzaski – słychać wiry, głosy

Szczęk siekier, toporów, mieczy

Z prawej, lewej śmierci ciosy

I ból ludzki – człowieczy

 

Siekają ciała, wyblakła nadzieja

Tylko krew i ścięte głowy

W oczach upiornych cieni zawieja

Tnie świat na dwie połowy

 

I sen, i prawda gdzieś pomiędzy

W ferworze wzrok mętnieje

I trwoga, i rozpacz, mrok nędzy

Miesza się, pęcznieje

 

W krwi zwłoki – przeżyte

Na zbrojach krwawe znaki

Ciała pocięte, mgłą nakryte

I ulga, bo ból znikł wszelaki

 

A tam dwóch krzyczy, śpiewa

Wśród obłąkanych rycerzy

Swym krzykiem żywych zagrzewa

Bez modlitw, pacierzy

 

Ze śpiewem tną i walczą

Mieczami i krwią świeżą

Obecność swoją znaczą

Pod stopami trupy leżą

 

Nikt nie wie skąd siłę

I skąd biorą natchnienie

A w środku krew przez żyłę

Czerwonym strumieniem

 

Lecz buch i buch, i po chwili

W błoto ciężkimi kroplami

Martwi – ci co żyli

W żyle krew nie strumieniami

 

Lecz martwą, zastygłą rzeką

Co nurt swój wstrzymała

I upiór pod powieką

I śmierć uparta – wytrwała

[viola arvensis]

@Stukacz zatrważający obraz, żywy, bolesny, mocny przekaz. 

Pzdr.