Żołądź i kasztan.

[Leszek Piotr Laskowski]

"Żołądź i kasztan"

 

Żołądź spada z drzewa, tuż obok kasztana.

– Co pan u mnie robi? – zapraszałem pana?!

 

Kasztan zadziwiony spogląda na niego:

– Tutaj jest pan u mnie, szanowny kolego!

 

– Gdzie u pana, panie? No nie, proszę pana!

Zawsze tutaj spadam, to moja polana!

 

Dziwi mnie pan, panie, mam ja inne zdanie!

Bo na tej polanie, jest moje spadanie!

 

– A spadaj pan, panie, bo dam panu w banię!

Na mojej tyś polanie, uparty kasztanie!

 

Kasztan zaczął szukać kamienia wokoło.

– Uspokój się, żołędziu, bo dostaniesz w czoło!

 

Spadła szyszka w środek, ale się poturlała.

Spojrzeli po sobie: – Dobrze, że nie została!

 

Mówi półuśmiechem żołądź do kasztana.

– Noo… – przytaknął kasztan – to nasza polana.

 

> Jak niewiele trzeba, żeby dojść do zgody,

nawet się podzielić częścią swej wygody.

 

Gdy do podziału przybywa chętliwych,
nawet złośliwców zamienia to w życzliwych.

 

Leszek Piotr Laskowski. 

[Poet Ka]

@Leszek Piotr Laskowski przezabawne, napisane piękną polszczyzną i pouczające