Gdzieś Grześ?

[onasama]

idzie gość nieodproszony

obuta jedna noga

lekka ręka odpędza świat

 

noga druga - bosa

gdzie fibry falują

pod skórą czasu

 

zbyt łagodny Feniks

z popiołu nie wyjdzie

sztuczka przebrzmiała

 

nigdy go nie złapali

w chwale jego

bezużyteczności

 

Gdzieś Grześ zaniósł dobrą wieść?

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Lenore Grey]

@onasama świetne! czuć ducha surrealizmu 

[Mitylene]

@onasama dla mnie ten wiersz jest obrazem człowieka, który z ogromnym dystansem wędruje przez świat. To przywołane " odpędzanie świata", jeszcze bardziej utwierdza w przekonaniu o pewnego rodzaju izolacji, chęci życia na własnych zasadach. Ciekawa postać Grzesia na pewno zaciekawia i trudno znaleźć odpowiedź na zadane pytanie w ostatnim wersie...

[onasama]

@Lenore Grey dziękuję!! :)

@Mitylene dziękuję za piękną interpretację:) pozdrawiam!

[Berenika97]

@onasama

 

Świetnie skonstruowałaś postać - przez cały wiersz  Grześ wymyka się definicji.  Ten Feniks zbyt łagodny żeby wstać z popiołu to smutny  i śmieszny obraz jednocześnie. 

Czy inspiracją był Tuwim i jego "Idzie Grześ"? 

 

 

 

 

[onasama]

@Berenika97 dokładnie tak - stąd musiało paść imię Grześ;) dziękuję Ci kolejny raz:)