Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

hmm... nie jestem dobrym interpretatorem... ale... tak naprawde to nie wiem od ktorej strony zaczac kasac ten utwor... chyba najprosciej byloby zaczac od konca... wybucha uczucie... czy to jest negacja "milosci jako przemian chemicznych w organizmie" czy moze ten wiersz broni tej tezy? bo te nie mowi mi jednoznacznie:P

Opublikowano

Majsak - to wynika bardzo jednoznacznie - Autorka nie ma pojęcia ;))

Autorko - zmieniłbym na "atomków" (byłoby zabawniej, ale to niekoniecznie)
ale na pewno do zmiany to "szast prast" - toż to bardzo stary archaizm odnalazłaś (ktoś tak w ogóle jeszcze mówi? ) - albo wyciąć całkiem albo zmienić.. np: "ty ja - my" albo zeby nie było tak banalnie: "ta, ten"
pozdr

Opublikowano

Ok. to może od początku:)
Marek: wiersz nie ma nic wspólnego z negacja "milosci jako przemian chemicznych w organizmie." O chemii mówimy też, kiedy chodzi o "iskrzenie" między dwojgiem ludzi, które nie ma za wiele wspólnego z uczuciem;) mam nadzieję, że się skupisz i wyjdziesz poza teorię atomistyczną, może wtedy wiersz wyda Ci się bardziej "jednoznaczny." Jakkolwiek nie wiem czy jednoznaczny utwór jest równoznaczny z dobrym:P

Klaudiuszu: hmmm... może rzeczywiście z tym archaizmem przesadziłam (aczkolwiek moja babcia tak jeszcze mówi:) pomyślę i może znajdę jakieś bardziej adekwatne. Chciałam jednak uwydatnić jak szybko i nieoczekiwanie uczucie to wybuchło.

Dzięki za komentarze. Pozdrawiam serdecznie, Magda.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie będę tłumaczył panu po raz wtóry odnośnie mojego wieku i tego na ile w dorosły sposób odbierałem świat, ponieważ uważam że tylko głupkom trzeba coś dwa razy tłumaczyć. Natomiast skoro nie rozumie pan co takiego "enigmatycznego" kryje się pod -nie moją, a jedynie wspomnianą przeze mnie- definicją prawdziwego Polaka to wyjaśniam, że prawdziwy Polak to osoba, która szanuje Polskę i jest wierna jej tradycji i ideałom, które dbają o dobro wspólne Polski i Polaków, czyli o niepodległość Polski, o suwerenność Polski, i o prawdziwą wolność dla Polaków w Polsce (wolność słowa, wolność religijną, etc. - polecam zapoznać się z Konstytucją Polski - ZWŁASZCZA TĄ NIEKOMUNISTYCZNĄ z okresu dwudziestolecia międzywojennego). Wśród Polaków od czasów przyjęcia Chrztu przez Polskę wielu Polaków deklaruję wiarę w Pana Boga, więc dodatkowo, można by rzec, część tych PRAWDZIWYCH Polaków to właśnie tacy, którzy mają w swym sercu hasło: Bóg, Honor, Ojczyzna. Jeśli są naprawdę wierni tym ideałom to naprawdę nie trzeba tu wielkiej logiki i tłumaczenia KIM JEST I CZYM CECHUJE SIĘ wspomniany przeze mnie PRAWDZIWY POLAK. Zdaję sobę jednak sprawę, że wciąż istnieją twardogłowi komuniści i ich wyznawcy, którym nic do łba nie trafi i na to niestety -moim zdaniem- lekarstwa nie ma. Wśród ugrupowania ("Solidarności" jak mniemam), o którym pan wspomniał trafiali się różni ludzi (zwłaszcza po stanie wojennym) i dochodziło do różnych nieścisłości i poróżnień wewnątrz. Czy było to zakulisowe działanie ówczesnych służb? Nie mnie to oceniać, bo to temat złożony, ale wielu Dziennikarzy jak np. pan red. Cezary "Trotyl" Gmyz, czy pan red. Witold Gadowski nie raz udowodnili co kryją archiwa IPN'u, do których przejrzenia również pana zachęcam, bo być może rozjaśni się panu nieco w głowie (mimo życiowego doświadczenia i sędziwego wieku - zakładam, że znacznie wyższego ode mnie). Poniżej wstawiam znamienny w swoim odbiorze film z jednych ze spotkań "Solidarności" gdzie widać pewne różnice w tymże ugrupowaniu. Polecam obejrzeć cały. Wierzę, że powiąże pan fakty, które tak dobrze pan przecież zna.    
    • I. Tak to ja!  Nie doceniam Nie ubieram w piękne słowa Nie wyciągam pierwsza ręki Nie umiem nie tłumaczyć się na każdym kroku   II. Czasem wyzywam I los i Jego Rzucam słowa na wiatr Spalam się niczym zapałka niezamierzenie   III. Ranić cię będę,  bo nie wiem, skoro mi nie mówisz, gdzie masz chore miejsca gdzie cieńka skóra, nigdy nie wychodząca na światło dzienne nie wiem   tak, to ja ...    
    • może to z obawy z nadmiaru produkowanych myśli z tęsknienia jeszcze straty które nimi nie są z ostrożnością pielęgnowane obrazy jak relikwie w biurach galeriach na trasie mam cztery życia do wykorzystania każde prawdziwe każde zapisane w binarnym kodzie w kapsułkach szumie krótkich fal krokach ludzi którym dopisuję biografie gorzkie objawienia wysycone migotliwym blaskiem na szarym tle obym nie zapomniał oddechu złożonego na pół spojrzenia we własne oczy by zawsze odnaleźć w nich ciebie  
    • @LessLove A jeśli Boga nie ma to kto nam wybaczy? Wybaczenie zawsze jest początkiem  nowego dobrego? kolejnej świadomości ” wszystko to marność i pogoń za wiatrem” Zostaje  Karoca złota( dla niektórych bańka   Dobrego dnia
    • @.KOBIETA. Co najwyżej w odniesieniu do  emocji , ale tylko jako poetka

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Charismafilos  jeśli  za mało, można dobie dopowiedzieć.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...