Papierowi ludzie

[wiedźma]

 

Mężczyźni w garniturach,

Kobiety w kostiumach,

Szare cienie w ciężkich,

starych murach.

Stukają, dzwonią, piszą, liczą.

To papierowi ludzie,

Bez twarzy, są numerami.

Ich twarze bez wyrazu,

kamienne, bez skazy.

Prawdziwy jest zapach parzonej kawy, budzi w nich życie.

 

Będą obrady!

Przy kwadratowych stołach zasiądą,

by zebrać i zapisać myśli.

Życie na smyczy!

 

Zegar leniwie wybija godziny.

Papierowi ludzie wychodzą,

Mieszają się w tłumie.

Iluzja pryska.

Budzi się w ich sercach nadzieja.

Nie stukają, nie dzwonią,

nie piszą, nie liczą...

To tylko iluzja bytu w nawiasie.

Edytowane 6 Kwietnia przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[wiedźma]

@Adam Zębala, @Mitylene, @Poet Ka, @Lidia Maria Concertina dziękuję serdecznie i ciepło pozdrawiam. 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - Prawdziwy jest zapach parzonej kawy, budzi w nich życie. - faktycznie

            zapach kawy pobudza - podoba mi się ten wiersz - 

                                                                                                    Pzdr.

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję bardzo ,  bardzo mi miło.

[Berenika97]

@wiedźma

 

Czuć tu zmęczenie i tęsknotę za autentycznością. Ten końcowy wers - "iluzja bytu w nawiasie" - pozostawia otwarte pytanie - gdzie jest prawdziwe życie?

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Rafael Marius dziękuję;) .

[hollow man]

@wiedźma
No tak... Życiem to nazywają.

Po kilkutygodniowej nieobecności wróciłem do pracy. Czasem też mnie takie myśli nachodzą, że alienacja od owoców pracy, mechanika samej pracy bez względu na jej charakter, presja, 'kultura zapierdolu', burnout society itd. Ale gdy widzę te mordki kochane jak się cieszą, a niektórzy czują ulgę, że wróciłem. Gdy to jest autentyczne, gdy jest duch w narodzie, to naprawdę perspektywa xanaxu jest dosyć abstrakcyjna.

Może za wcześnie i w ogóle źle przeczytałem encyklikę o robocie, ale to ludzie tworzą to środowisko.

I nawet gdy robota jest kiepska, to jeśli społeczeństwo jest w porządku, wtedy nawet "zła góra" niestraszna. Przynajmniej jest zabawnie, czasami absurdalnie, ale wrażeń i ciekawych interakcji nie brakuje. Cóż więcej zrobić możemy Szaraczkowie? Wiersze pisać, oddychać, kochać i umierać.

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja swoją pracę lubię  i team nasz . Czasem każdy lubi ponarzekać a swoje trzeba zawsze zrobić .Czasem zabija nierówność , czasem silne parcie na wynik i masz rację - to ludzie tworzą środowisko i to jak się tam czujemy i odnajdujemy zależy także od nas samych . Pozdrawiam i dziękuję za komentarz .