Hiperaktywny

[Robert Witold Gorzkowski]

 

 

Egzaltacja trawi mózgu mego bruzdy
wypalając ścieżki głowie niesie pustki
i skutecznie lontem iskra płomień toczy
potęgując traumy otwiera mi oczy.

Odbiera aktywność konstatację składa
jak na nowo życie swoje poukładać
jak ogarniać inne mego stanu sprawy
jak całować ręce przez które ból krwawi.

Rozpoczynam prace których nie ukończę
wybijając głowie ambicje wschodzące
przeszłość poukrywam z drugiej strony kuli
myśląc infantylnie że mnie to  utuli.

Postrzeganie życia wzbudza zaniechania
bo przekreślam szanse nie do pokonania
kontemplacja ciśnie nowe myśli moje
analiza zmierza do wiecznych urojeń.

Podekscytowany wiecznie niespokojny
duch roztrząsa ciało rozpętując wojny
trudno imputować jest niezrozumienie
słaby rozbryzg umysł a ciało mi mdleje.

 

 

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Robert Witold Gorzkowski 
Jakby opis "wiecznego niepokoju" i zmęczenia samym sobą.

 Ostatni wers idealnie puentuje stan fizycznego i psychicznego wyczerpania.

Pozdrawiam serdecznie :)

[Marek.zak1]

Robercie, rozumiem, bo mam podobnie z tą hiperaktywnością. Córka mi kiedyś powiedziała, że mam motorek w... Ten typ tak ma i tego nie zmienisz, zresztą pewnie byś nie chciał. Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Robert Witold Gorzkowski

 

Poruszający zapis wewnętrznej szamotaniny - nadmiar myśli zamiast napędzać do działania, paraliżuje i spala od środka. Świetnie obrazujesz dualizm ciała i ducha. Z jednej strony pędzące myśli i "wieczne urojenia", z drugiej - mdlejące, słabe ciało. To zderzenie tworzy przejmujący klimat.

Świetne zakończenie - potężna, intelektualna burza potrafi fizycznie wycieńczyć człowieka.

Mocny tekst!