Tak jest

[Perykles]

Tak jest
Wszystko co widziałem 
Co widzę 
Jest 
Ale tym razem w spokoju 
Rozpisuje się na chwile 
Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu 

 

Wolny od napięcia 

Przeżywam trudne zaistnienia 
Istniejące by uczyć 
Dlatego cieszę się z trwania 
Moich przemyśleń też 

 

Wszystko wokół skąpane w kolorach 
Chwila wzniesienia 
Jakby w nagrodę za porażkę 
Więc o co chodzi?
Pewnie o łaskę...

 

Inaczej jest w samotności 
Odseparowany od ludzi 
W pokoju 
W obecności 
Jakoś łatwiej 
I to jest to nowe olśnienie 

 

Nadal uwielbiam interakcje 
Nadal słodycz przynosi rozmowa 
W końcu wnoszę w nie siebie samego 
Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu 
Pęd zwolnił 
Wzrost jest także wolny 
Łatwiej dostrzec więc 
I odróżnić tematy chwil 

 

Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania 
Odpoczywa wraz z ciałem 

Teraz mogłyby się pojawić rozważania 
Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach 
Ożywiane przez światło 

 

To niebo i chmury na nim całują moje oczy 
Po prostu jest mi dobrze 
Sumienie i trud psychiczny 
Zakończyły swoją pracę wczoraj 

Jestem w narodzinach 
Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń 
Jestem teraz 
Próbując przekazać swoistość istnienia 
Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach 
Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie 
I to jak żyje wobec barier i konsekwencji 
Przynoszących złość i smutek 
Ale także akceptację 

 

Tak się żyje w post manii
Ze stabilizatorami 
Z książkami 

[Alicja_Wysocka]

@Perykles Oda do stabilizacji i uważności. To wiersz o odnalezieniu siebie na nowo, już bez obsesyjnego pędu. Kojąca lektura, pozdrawiam :)