Berenika

[Poet Ka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Berenika

***

Racine'a Poego czy też Aragona

Liryka, epika bierze ją w ramiona

Poświatowska pisze ach ta Berenika

Ten jej długi warkocz poezję przenika.

***

Queer

***

Aragon zabierze w ramiona Poego

Uparty Racine pobabrze w epice

Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej 

A Berenika szukać będzie warkocza.

***

Edytowane Sobota o 00:48 przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Poet Ka

Nie jedna Berenika była.

Jedna się u nas zadomowiła

Nie tylko poetów wspiera 

swoją poezją do nich dociera 

I komentarze solidne daje 

każdy w tym w tyle za Nią zostaje .

 

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Edytowane Sobota o 04:22 przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@andrew w punkt!

[Poet Ka]

@Poet Ka dwie zagadki postmodernistyczne:

-Skamander to modernizm czy klasyka?

-jak zinterpretować palenie papierosa odwrotnie i dym który pokrywa się z zarysami krzewów, zapożyczając od nich kolorystykę?

[Jacek_Suchowicz]

@Poet Ka

 

na niebie "Warkocz Bereniki"

także Tytusa niezła kochanka

w cesarstwie rzymskim były cztery

Ptolomeusza stracona wybranka

 

pozdrawiam

[Poet Ka]

@andrew @Jacek_Suchowicz @Leszczym @Poezja to życie- dziękuję!

[Berenika97]

@Poet Ka

 

Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.

 

Jesteś w tym mistrzynią! 

 

Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.

 

W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".

 

Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.

 

W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.

 

"Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart. 

 

A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy".

Berenika zostaje pozbawiona warkocza.

 

Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram.

Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami. 

 

Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :) 

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Skamander to nowoczesna treść (modernizm) ubrana w tradycyjną formę (klasykę).  Czyli ani modernizm ani klasyka. :)))

[Poet Ka]

@Berenika97 dziękuję!

[Berenika97]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Podmiot liryczny   bardzo chce uciec od swojego „ja”, że nawet jego oddech (dym) natychmiast przybiera barwy ochronne otoczenia. :)))) 

[Poet Ka]

@Berenika97 chacha:)

no i jako plakat antynikotynowy, pal odwrotnie, czyli nie pal, a zachowamy zielone płuca natury,

no i ten kontekst queer i świat na opak...

chacha:) bardzo pomysłowe!

[Łukasz Jurczyk]

@Poet Ka Berenika niejedno ma imię :)

 

Gdzie jest mój warkocz?

Pyta gwiazda nad nami.

Poezja go kradnie.

 

Pozdrawiam

[Poet Ka]

@Berenika97 @Łukasz Jurczyk - dziękuję!