Lęki

[aniat.]

Kręć się, kręć wrzeciono

tur tur tur tur tur tur,

pleć się nitko lniana,

skręć na szyi sznur.

 

Stuka kołowrotek,

już odgłos złowrogi,

w najciemniejszym kącie

krok gaśnie w pół drogi. 
 

Bo tam starowinka

obraca wrzecionem,

wyciem noc przecina,

nitki plącze szponem.

 

Rzuca niepokojem

wzrokiem swoim ptasim

i w domowej chacie

ciszę nocną gasi.

 

Nie spoczniesz po zmierzchu

nawet gdy sen zmorzy,

bo już Kikimora

w głowie koszmar tworzy. 
 

Powyrywa włosy

w koszmarną nić splecie,

jej potworny obraz

w swoim śnie znajdziecie.

 

Dymem ją przegonisz

gdy jałowiec spalisz,

a wnet z twego domu

zmora się oddali.

 

Prząść na kołowrotku

już nie będzie komu,

bo ucichnie wycie,

lęki wyjdą z domu.

 

Przeniesie się demon

gdzieś pod inne progi,

by w swoim wrzecionie

inne splatać trwogi.

 

Kręć się, kręć wrzeciono

tur tur tur tur tur tur,

pleć się nitko lniana,

skręć na szyi sznur.

Edytowane 3 Kwietnia przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

na takie problemy

przyszedł egzorcysta

zmówił dwie zdrowaśki

Kikimora znikła

 

wróciła do piekieł

w ulubioną stronę

i wrzeciono milczy

ze sznurami koniec

 

w mig uroczą chatkę

młodzi zasiedlili

i ciepłe gniazdeczko 

szybciuchno uwili 

 

znaleźli wrzeciono

młoda kręci trochę

nie tylko wrzecionem

(nie wnikajmy proszę)

 

z uprzędzonych nici

bieżniki narzuty

wszyscy są szczęśliwi

warto coś zanucić

 

pozdrawiam 

 

 

[aniat.]

@Jacek_Suchowicz I żyli długo i szczęśliwie….

Na Twoje zakończenia zawsze można liczyć.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam serdecznie. I Wesołych Świąt.