Mateusz na górze

[Proszalny]

 

gdy budzę ze snu

to samo zdziwienie

jestem człowiekiem z innej planety

czasami tego zapominam

 

poruszam ciałem 

nabiera pędu

w obcym kadłubie operator

zatruwa ciało 

zadręcza umysł

myślą że jestem tu na stałe

 

w ogrodzie budda 

siedzi pod krzakiem

pusta  butelka wina

wina i kara 

przebudzenie

 

igły pod szatą 

 

nie moja wina

niosę zbyt dużo 

wystarczą lilie rosnące w polu

 

żeby być blisko

człowieka

 

[Poet Ka]

@Proszalny gdy brak lilii rosnących w polu, cierpi na tym bliska relacja człowieka z człowiekiem. Pejzaż zewnętrzny zazwyczaj formuje wnętrze. Nie zawsze, ale...

[Proszalny]

@Poet Ka

 

"Przypatrzcie się liliom na polu, jak rosną: nie pracują i nie przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swoim przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich". 

 

Kazanie na górze wg ewangelii św Mateusza.

[Poet Ka]

@Proszalny od razu pomyślałam o tym cytacie...

@Proszalny niczego nam nie potrzeba do życia, prócz piękna i natury oraz wiary w miłość niebiańską.

[Proszalny]

@Poet Ka

 

Tak, cytat jest oczywisty. Wybacz, ale przez chwilę Cię nie zrozumiałem. Myślałem, że mówisz o liliach.

Rzeczywiście, kiedy nie rosną w nas lilie, kontakt jest utrudniony. Tylko ten, kto kocha siebie, potrafi kochać innych. Gdy kwiat wypełnia "pustą butelkę", w ogrodzie pojawia się przestrzeń dla ludzi. Bez drugiego człowieka jesteśmy jak uczeń bez mistrza.

 

Wiara w niebiańską miłość czyni nas ludźmi. Odnajdujemy w sobie pierwiastek Boga – ugryzłem się w język, bo chciałem napisać po prostu "Boga", ale to byłoby bałwochwalcze. Dodałem "pierwiastek", drobinę światła. 

 

Pozdrawiam serdecznie. 

 

@Poet Ka

 

Jeszcze coś mi wpadło do głowy: Bóg jest miłością, jest także tajemnicą, którą odkrywamy każdego dnia na nowo. Nawet nienawiść jest formą zranionej miłości.

 

 

Edytowane 11 godzin temu przez Proszalny (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Proszalny

 

Ten wiersz czytam jak zapis doświadczenia obcości wobec własnego ciała i świata. Tu jest cierpienie egzystencjalne i duchowe poszukiwanie.

"Żeby być blisko , człowieka" - to zakończenie jest poruszające. Podmiot jest "z innej planety", ale pragnie bliskości z człowiekiem - być może z samym sobą.

[Poet Ka]

@Proszalny zrozumiałam, że mowa również o tym naturalnym pięknie, które nas otacza...myślę że chodzi również o o to, ale to nie jest już takie oczywiste.

[Proszalny]

@Berenika97

 

Doświadczenie obcości jest iluzją. Przebudzenie jest zrozumieniem: niczemu nie jestem winien, bo mnie nie ma. Znika ułuda 'ja'. Gdzie nie ma 'ja' - pojawia się człowiek, jeden z wielu. Wszyscy jesteśmy jednym ciałem, jedną istotą i jedną duszą-planetą. W ten sposób znika granica pomiędzy pragnieniem bycia ze sobą a bycia z innym człowiekiem. Będąc z drugim człowiekiem podmiot wraca do siebie. To buddyjskie 'rozpuszczenie ego'. Chrześcijanie wierzą w osobowe 'ja', ale też w 'świętych (dusz) obcowanie'. Właśnie przyszło mi do głowy, że chrześcijańska dusza 'ja", stapia się z innymi w jedno - w Boga. W ten sposób znajduje się w niebie.

 

@Poet Ka

 

Masz rację, ale można to odwrócić, dokonać przewrotu. Wewnętrzne piękno znajduje odbicie w świecie. Gdy mamy w sobie piękno, świat zakwita. Dlatego trzy czarownice Szekspira, posiadając czarną duszę, mówią: „Piękne jest brzydkim, a brzydkie jest pięknym”

 

 

[Poet Ka]

@Proszalny oczywiście, że tak!

[Proszalny]

@Poet Ka

 

Naczynia połączone.

 

@Berenika97

 

Jeszcze coś, bo mam gadane. Gdy znika ego, butelka po winie staje się pusta. Nie ma winy - nie ma kary. Kiedy w umyśle nie ma pojęcia winy, znika też kara. Kiedy pojawia się wina, za nią już drepcze kara i katujemy siebie, swoje 'ja'. Oczywiście to nie zwalnia od czynienia dobra. Dobro jest kompasem.

[Poet Ka]

@Proszalny @Proszalny z samego cytatu wynika, że warto zawierzyć opatrzności (

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

boskiej), zdać się na los i naturę, która wie, jak nami pokierować. Bo "jeszcze będzie przepięknie..." "jeszcze będzie normalnie".

Edytowane 6 godzin temu przez Poet Ka
literówka (wyświetl historię edycji)

[Amber]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiersz w swojej filozofii jest nośny humorem. Odczytuje się go na dwa fronty:) pozdrawiam.

[andrew]

@Proszalny

...

ale gdy już...

 

znikam

w innym wymiarze

fajnie jest na ziemi

gdy ...

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego popołudnia 

Edytowane 1 godzinę temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[Łukasz Jurczyk]

@Proszalny Obraz „operatora w obcym kadłubie” brzmi jako współczesny gnostycyzm :)

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A lilia?

 

Nie tkała szaty.

A lśni jaśniej niż słońce.

Bóg ją tak ubrał.

 

Pozdrawiam

 

[Proszalny]

@Amber

 

Miło, że zauważyłeś/aś. Warto odkasłać dym kadzidła śmiechem. Poza tym, pusta butelka wina to coś, jak pusty obłok - brak "ja". Wszystkie zjawiska są puste. 

Pozdrawiam i dziękuję za uśmiech ;)

 

@andrew

 

... gdy Bóg

spogląda z nieba.

 

Wesołych świąt :)

@Łukasz Jurczyk

 

Bóg to nie krawiec

lilia jest naga

jak król na pustym polu

 

Kłaniam się do ziemi :)