Po…

[aniat.]

Dziś już zjadłam trochę więcej

i wypiłam kawę.

Podkreśliłam oko kreską

nawet ładnie,

zarzuciłam na swe ciało

więcej barw

i poruszam się wśród ludzi

trochę zgrabniej.

 

Więcej się uśmiecham na powietrzu

i do lustra,

całkiem żyję

kiedy rano wstaję.

Już oddycham bardziej miękko

na poduszce.

Trzymam mocno się za rękę.

Słowo daję.

 

Znów kupiłam kilka książek,

które czytam,

potem jeszcze długi spacer

w ciszy lasu.

Kartki z kalendarza rwę już

trochę raźniej

i nie gubię myśli w pętli

czasu.

 

I choć ścieżką biegną jeszcze

nasze ślady,

a wiatr smutno rozdmuchuje

twoje imię,

wkładam ręce do kieszeni

z tą miłością,

która chwilę świeci blado,

zanim minie.

Edytowane 2 godziny temu przez aniat. (wyświetl historię edycji)

[Myszolak]

@aniat. Znam ten przejściowy stan, trzeba wybrać siebie. Oby to blade światło się przypadkiem nie nasyciło.

Serdecznie Pozdrawiam 

 

[aniat.]

@Myszolak Mam nadzieję, że już nie

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

. Chociaż niech  zostanie w tej kieszeni - wspomnieniach. Dzięki za przeczytanie. Miłego popołudnia.

[Jacek_Suchowicz]

przede wszystkim odbudować 

siebie samą

znaleźć w życiu nowe miejsce

nowy kącik

oczy lekko podmalować

całą gamą

barw ochronnych aby z nikim 

się nie złączyć

 

i nauczyć się na nowo

ciepło patrzeć

dostrzec piękno świata ludzi

otoczenia

nie udawać bo nie jestem

dziś w teatrze

lecz być sobą nastawienie 

swoje zmieniać

 

by poranek każdy przyniósł

mi nadzieję

doba znowu do dwudziestej

ósmej trwała

szary tydzień sam przemienił

się w niedzielę

oj skarbonkę z marzeniami

wysypałam

:))))

 

 

[aniat.]

@Jacek_Suchowicz Super

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Marek.zak1]

Jak coś stać się mogło, lecz się nie stało, widać stać się nie miało. Bardzo dobry wiersz. Pozdrawiam peelke i autorkę.