Niepohamowany
-
Ostatnio w Warsztacie
-
Baxtus 0
Uśmiechnij się,
w chwili gdy nie jest ci do śmiechu.
Nie płacz,
w chwili gdy emocje wychodzą spod powiek.
Bądź dobrej myśli,
kiedy sekundy dzielą cię od obłędu.
Poradzisz sobie,
kiedy nie potrafisz powstrzymać napięcia w głowie.
Presja, czy pocieszenie?
Co przynosi pozytywne myślenie?
Żyjemy w obozie optymistów,
skazanych na wypalenie.
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 67 odpowiedzi
- 1 523 wyświetleń
-
- 60 odpowiedzi
- 1 391 wyświetleń
-
- 54 odpowiedzi
- 1 277 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 833 wyświetleń
-
- 32 odpowiedzi
- 428 wyświetleń
-
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez LJJ · Opublikowano
Czuję, że się rozsypałam. Lepszym określeniem w tym wypadku będzie: rozpłatałam. Gdzieś między kuchnią a przedpokojem leży moja skóra — przymarza na kafelkach. Gdzieś w łazience leżą kości — cicho, ale tak bardzo licho. Tkanki wszelkie zgubione, kopnięte gdzieś pod grzejnikiem. Układ krwionośny — zwinięty, zawinięty, skulony i przemielony. Tak leżę, pełna wstydu. Jak mogłam znów pozwolić sobie tak się rozpaść? Widzę siebie gdzieś z góry — moją skórę, moje kości, mój układ krwionośny — i tak mi żal. Żal mi samej siebie, bo przecież wiem, że nie zasłużyłam. Ale głowa moja, odizolowana, siedzi prosto — niby prosto — na krześle. Krzesło stoi przy drzwiach, pilnuje, rygor utrzymuje. Żal mi tak, żal mi tak samej siebie. Za drzwiami da się usłyszeć ciche, niepewne, co chwilę przerywane pukanie. Moja skóra, moje kości, mój układ krwionośny. Leżą. Leżą cicho. Czuwają. Moja skóra. Moje kości. Mój układ krwionośny. -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Proszalny Bardzo dziękuję! Widzisz w tekście to, co pisałam w ciemności - i to jest dla mnie więcej niż jakakolwiek pochwała. Serdecznie pozdrawiam. @Jacek_Suchowicz Bardzo dziękuję! Cieszę się, że dostrzegłeś dwie ścieżki interpretacyjne. Serdecznie pozdrawiam. Patrzy z góry i widzi, jak płacze, w ciemnym pokoju uśmiecha się raczej, cicho do niej, bo miłość wciąż trwa - nie zna końca, nie znika jak mgła. Więc zamiast szukać go w ciszy bez dna, poczuje go tam, gdzie serce jej drga, on nadal jest blisko, przy niej co dzień tylko w innej już formie - jak cień. @Poet Ka Bardzo dziękuję i serdecznie pozdrawiam. -
-
-
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Myszolak Bardzo dziękuję Ci za te słowa. Masz całkowitą rację, bo pisałam go po chorobie z wysoką gorączką i byłam bardzo zestresowana, bo dotykała ona jeszcze kogoś. Ale chciałam tak napisać, aby był możliwy też dla innych interpretacji. Jesteś genialna! Serdecznie pozdrawiam. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się