Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

@Achilles_Rasti

Cześć. Ogólnie to chciałem Ci powiedzieć, że lubię Twoje wiersze.

Jeśli ten rozważamy, to taka refleksja/skojarzenie, że system promuje określone zachowania i tak jak społeczeństwo dyscyplinarne w XIX i XX wieku wymagało podporządkowanych ciał (Foucault), tak w XXI wieku  społeczeństwo osiągnięć (a w efekcie zmęczenia by Byung-Chul Han), gdzie brutalny kapitalizm zastąpiła 'kultura zapierdolu' i nie trzeba nadzorcy, bo każdy sam jest nim dla siebie w perfekcyjny sposób.

I Twoje pytanie w finale staje się zasadne, gdy wchodzisz na szczyt, albo grzęźniesz gdzieś po drodze, stajesz, patrzysz na to wszystko i pytasz: Po co? Czy to ja? Gdzie w tym jestem ja?

 

 

Edytowane przez hollow man (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Achilles_Rasti

 

W wierszu świetnie jest ukazany moment, w którym granice osobiste zostają przekroczone. "Cudzy oddech na skórze" staje się tu symbolem osaczenia, a nie bliskości. Bo łatwo pomylić miłość z kontrolą i wówczas płacimy wysoką cenę za oddanie sterów nad własnym życiem w cudze ręce. Dla mnie jest to dobra lekcja asertywności. Przypomina, że nasze życie - nawet jeśli trochę potłuczone - ma wartość tylko wtedy, gdy należy do nas.  Bardzo mi się podoba! 

Opublikowano (edytowane)

@hollow man   Twój komentarz jest tak  mądry, że aż boli. Zaczęłam się zastanawiać, czy to instrukcja obsługi kapitalizmu.

Czy na pierwszej randce, zamiast zapytać, jak Ci minął dzień, tłumaczysz dziewczynie, dlaczego jej wybór sałatki jest wynikiem neoliberalnego ucisku i upadku struktur feudalnych. ?   :))))

 

 

 

 

 

 

 
 

Edytowane przez Berenika97 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Poszedłeś szeroko :)... nieźle rozwinąłeś interpretacje

U mnie to było bardziej „oddech na skórze” niż Foucault.

Ale pytanie na końcu się zgadza.

jest intymny ;) masz racje :)

po to piszemy... dla siebie głównie...ale też, żeby poruszyć?

oburzać się... raczej jestem zaskoczony xd ale raczej nie 50 :D 

hmmm... chyba się gdzieś już spotkaliśmy... może w innej rzeczywistości. 

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

na pierwszej randce... ten kto wie to wie... młody nie jestem... uczono mnie, że skupiasz się na dziewczynie ;)... i starasz się ja poznać i tak... jak jej minął dzień... prawda? :)... dobra... teraz ja przeginam komentarzem... obiecałem sobie kiedyś, że nic nie będę usuwał... ewentulanie dopisze. :D

nie... to nie o tym... wręcz przeciwnie... ale doceniam, że się zatrzymaleś przy nim :)

Edytowane przez Achilles_Rasti (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Achilles_Rasti

Czyli jednak odleciałem. Ciekawe... Widocznie jestem w jakimś antysystemowym animuszu i znalazłem sobie ekran do projekcji.

Tak miałem przeczucie, że nie będzie oburzenia również za te 50 cm ;)

Z dziewczynami to różnie. Raz wystarczy milczeć, innym razem referat z Foucaulta przygotować ;)

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...