Cofasz czas...
Składasz wszystko od nowa.
Ktoś ci pomaga...
niedokładnie,
z własnym oddechem na twojej skórze.
Potem wchodzi dalej.
Za głęboko.
I już nie wiesz...
To jeszcze twoje życie...?
Może to tylko,
czyjś pomysł na ciebie...
Lepszy?
Być może.
Ale czy twój?
Cofasz czas...
Składasz wszystko od nowa.
Ktoś ci pomaga...
niedokładnie,
z własnym oddechem na twojej skórze.
Potem wchodzi dalej.
Za daleko...
I już nie wiesz...
To jeszcze twoje życie...?
Może to tylko
czyjś pomysł na ciebie...
Lepszy?
Być może.
Ale czy twój?
Czasem idę
i wspominam wasze czasy
gdzie
pływacie w rzece
i z powodu upału
pijecie z niej wodę
choć to nie zdrowe
widzę, że życia wam nie ubywa
inaczej jest w moim przeświadczeniu
słyszałem, że ktoś prawie umarł
gdy szedł
po zdrowie
na jezdni
wspomnienia
też płynącą jak rzeka
podobno ma być jeszcze susza
albo pragnienie
które znika
jakby ktoś zamykał drzwi
w obawie, że obudzi dziecko.
Przez Andrzej P. Zajączkowski, w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
Przez violetta · Opublikowano
Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.
Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano
Przez Posem · Opublikowano
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
Przez andrew · Opublikowano
