Uniemyśl mnie

[Myszolak]

Uniemyśl mnie,
niech moje słowa, 
nim zaszumią mi w głowie, 
spadną ci do stóp.

 

Niech oślepi mnie jaskra,
nie chcę widzieć swoich dłoni,
bądź jedynym odłamkiem jasności.

 

Uniemyśl mnie,
bym nie zauważyła,
że palec już natrętnie
plącze twoje włosy. 

 

Niech pod moim paznokciem
przejdzie twój dreszcz,
bądź moim jedynym nerwem. 

 

Rozpuść moją płeć,
chcę być twoim 
odruchem,
impulsem,
wzdrygnięciem. 

 

Uniemyśl mnie,
zanieś w jasne miejsce,
bądźmy przez chwilę
beze mnie.

[Charismafilos]

@Myszolak ciekawe koncepcja i fajne słowotwórstwo! No i jak dla mnie chyba pojawia się wyczuwalny już Myszolakowski styl... :) Super :)

[iwonaroma]

Jakie to fajne 'uniemyśl'... Inaczej niż zapomnij :)

Być w jasnym miejscu bez siebie to chyba naprawdę być. 

Zdrówka:)

[Myszolak]

@Charismafilos Bardzo dziękuję za miłe słowa :)

@iwonaroma Bardzo dziękuję :)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i za takie piękne rozczytanie :) Pozdrawiam

[Leszczym]

@Myszolak Sedno, spraw mój zalotniku bym się zapomniała i przestała myśleć, kalkulować, wątpić, słowem poszła w ogień :))

[Myszolak]

@Leszczym Tak, to to :) Uwiedź ! Pozdrawiam 

[Berenika97]

@Myszolak

 

Urzekło mnie słowo "uniemyśl". Zastanawiałam, jak bardzo ten neologizm sprawił, że Twój wiersz stał się taki emocjonalny z tęsknotą za wyłączeniem racjonalności i poddaniem się instynktom. Piękne obrazy, zwłaszcza ten z dreszczem pod paznokciem.

Dla mnie jest to poruszająca wizja intymności - pragnienie, by stać się czyimś odruchem czy impulsem. Puenta - "bądźmy przez chwilę beze mnie" jest genialna. Wspaniały wiersz.

 

[Myszolak]

@Berenika97  Bardzoo dziękuję :) Sprostuje,(mam nadzieję, że to nie zniszczy aury), "Uniemyśl" to... wieś w Polsce :) Nie wymyśliłam tego niestety, ale tak tajemniczo wybrzmiała mi ta nazwa, że musiałam coś z tego stworzyć :) i obrazy chyba w dużej części narodziły się z tego słowa. Pozdrawiam Serdecznie