Uciekinierzy

[huzarc]

Oni nie uciekają przed wojną,

oni ją przynoszą

za krawędzią dnia,

obrośniętą drutem kolczastym

w tkance sumienia.

 

Na ziemi bez dna,

gdzie każda wojna jest inna

niż poprzednia i następna.

 

Biel chorągwi na ukwieconych

grobach

pamięta o zwycięstwie

i nie pojmuje śmierci.

 

Zaglądam w jej usta.

 

Znaki niebios,

wyciśnięte na skrzydłach

rozpuszczonych

w tysiącu słońc.

 

Jedno z nich stoi

w moim korytarzu.

 

 

[widelec]

ładne

[Migrena]

@huzarc

 

przejmujący wiersz.

 

zwłaszcza tam, gdzie wojna przestaje być wydarzeniem, a staje się stanem sumienia i obecnoscią niemal domową.

 

finał jest świetny bo nie krzyczy, tylko osiada w czytelniku   jak coś, czego nie da się już usunąć z pamięci .

 

 

[Poet Ka]

@widelec tak, widmo wojny uderza w każdego z nas osobiście i nie tylko degeneruje nasze wnętrze, ale staje się dla każdego z nas realnym zagrożeniem. Jesteśmy w wojnę uwikłani i ponosimy jej konsekwencje.

Edytowane 6 godzin temu przez Poet Ka
Dookreślenie (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam - każda wojna boli - 

                                                    Pzdr.

[Berenika97]

@huzarc

 

Najbardziej zatrzymał mnie ten fragment -

"Każda wojna jest inna niż poprzednia i następna" - na ziemi bez dna, gdzie historia niczego nie uczy. To o ludzkiej pamięci - zapamiętujemy fakty, ale nie uczymy się mechanizmów, wzorców. A one są ciągle takie same - dehumanizacja wroga, propaganda, eskalacja, cierpienie cywilów, traumy pokoleniowe. Zmienia się kostium, nie dramat.