Znicz pamięci

[wiedźma]

 

 

Kiedy odejdą już wszyscy, których kochasz szczerze,

Zostaniesz sam na ziemi, w pamięci ich mierząc,

Pomyśl: jestem tym, co ich w sercu ma żywych,

Zapal znicz, by ich obraz pozostał prawdziwy.

 

Spójrz w ognia płomień - on z wspomnień Ci doda siły,

Przyniesie spokój i ukojenie w tej trudnej chwili.

A gdy przyjdzie dzień ostatni, czarna dama do drzwi zapuka,

Otwórz serce i powiedz: "Żyłem by ich pamiętać".

I odejdź, by złączyć się z nimi na wieki .

Edytowane 5 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@wiedźma

 

To "Żyłem by ich pamiętać"- jedno z piękniejszych uzasadnień życia po stracie. Daje cel- być żywą pamięcią tych, których kochaliśmy. Płomień znicza jako metafora pamięci, która daje siłę, a nie tylko boli. Wiersz, który pociesza nie przez zaprzeczanie śmierci, ale przez nadanie jej miejsca w porządku miłości. Bardzo mi się podoba. 

 

ps. Dlaczego jest w Warsztacie?  Trudno go znaleźć. :) 

 

 

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Próbowałam napisać go trzynastogloskowcem , liczba co prawda się zgadza. Nie jestem jednak pewna czy do końca  taka treść będzie ostateczna.

Trochę mnie np. razi pierwsza strofa. 

Dziękuję za piękny komentarz.

I jeszcze czy nie lepiej zamiast " znicz pamięci zapalaj " to " znicz pamięci zapal "? .

Edytowane 5 godzin temu przez wiedźma (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@wiedźma

 

Może - Zapal znicz, by ich obraz pozostał prawdziwy.

 

Masz 13 sylab, a "pamięci" jest w tytule, znicz zapala się ku pamięci - więc jest w domyśle. 

[wiedźma]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jesteś cudowna , dziękuję.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Czwarty wers jest stworzony przez @Berenika97, bardzo dziękuję .