schadzka

[vioara stelelor]

A ja dzisiaj wolę wiosnę zamiast ciebie,

gdy przez park wędruję czule z nią za rękę.

Ona słodko w ucho zieleń mi wszeptuje

i do zmysłów białym wdzięczy się krokusem.

 

Czasem skarci mnie łagodnie lekkim deszczem,

później dłonie w nocnym wierszu pieścić będzie

bzem, forsycją, mirabelką, magnoliami,

i w ramiona moje wtuli wszystkie kwiaty.

 

Wreszcie pójdzie mi do głowy jak eliksir

z pierwszej rosy, słów gorących, młodych liści.

drżąca w barwach i poświatach - wiosna moja!

I to jej chcę teraz mówić - pragnę,

kocham.

 

 

[Alicja_Wysocka]

@vioara stelelor A ja dzisiaj wolę wiosnę zamiast ciebie - to brzmi jak zdrada :)

Jednak nią nie jest, bo 

kiedy człowiek nagle odkrywa, że świat potrafi być kochanką i wiosna staje się tu kobietą: chodzi za rękę, szepcze, karci deszczem.

To ciepły, delikatny wiersz, bardziej o zachwycie - jakby flirt z naturą.

 

 

 

[vioara stelelor]

@Alicja_WysockaTaki mi się napisał - na przekór :)

[Jacek_Suchowicz]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przepraszam mam nadzieję że się nie gniewasz, że czytam po swojemu ale wiersz fajny

 

Pozdrawiam

ps a jakbyś na tym jeszcze troszkę popracował może wyjść cudeńko

Edytowane 3 godziny temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[lena2_]

Ludzie wrażliwi na piękno przyrody chyba czują wszystko mocniej i piękniej, Twój wiersz świadczy o tym:):)

[Berenika97]

@vioara stelelor

 

Ten wiersz jest jak sam spacer, który opisuje - zaczyna się lekko, niemal przekornie, a kończy pełnym, ciepłym wyznaniem. Wiosna jako kochanka, powiernica, muza - jest prawdziwą bohaterką. 

Wiersz napisany z prawdziwą czułością do języka i do świata.