Odpowiedz

[FaLcorN]

Czy popłyniesz ze mną?
Tam gdzie gaśnie chłód,
słodka jest uległość,
jeden serca miód.

Czy popłyniesz ze mną?
Rozpromienisz strach?
Gęsta, wspólna ciemność,
w której — Ty i ja.

Czy popłyniesz ze mną?
Tak jak jeszcze nikt,
prosto w wir aorty,
aż zaskoczy świt.

Czy popłyniesz ze mną?
Dzień zamienisz w cud,
pod powieką sedno,
gdy nie trzeba słów.

 

D&K.

 

 

 

[KOBIETA]

@FaLcorN

 

Kornel …

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Odpowiedź …

 

 

 

Popłynę z Tobą aż do świtu

przez gęstość mroku, wilgotne sny 

zapalisz światło i dla Ciebie 

zostawię uchylone drzwi.

 

Bez kropli strachu w lepką ciemność 

spłyniemy sycąc odwieczny głód 

w czerń, która jest spełnieniem bieli 

w dzień, który gasi nocy chłód.

 

 

 

 

[FaLcorN]

@KOBIETA

 

Widzę w sercu już gotowa,

bo jak światło płyną słowa. 

<kiss>

[violetta]

@FaLcorN nie jedna by popłynęła:)

[Jacek_Suchowicz]

@FaLcorN

 

Czy popłyniesz ze mną?

odmienisz mój los

z tobą wielkie szczęście

i problemów gros 

 

....

Pozdrawiam

[FaLcorN]

Dziękuję @Jacek_Suchowicz, pozdrawiam!

[Alicja_Wysocka]

@FaLcorN Konsekwentnie na męskich akcentach.

Morza bez sztormów życzę :)

[FaLcorN]

@Alicja_Wysocka

Mężczyzna i męskie akcenty, dobrze to brzmi. Dziękuję za życzenia, pozdrawiam!

[Alicja_Wysocka]

@FaLcorN Kornelu, miałam na myśli to:

 

Przegląd od AI

Akcent męski w poezji (często związany z rymem męskim) to

rodzaj akcentuacji, w której akcent pada na ostatnią sylabę wersu. W języku polskim, w którym dominuje akcent paroksytoniczny (na przedostatnią sylabę), rymy męskie są rzadsze i nadają wierszowi specyficzny rytm

 

[FaLcorN]

@Alicja_Wysocka

Dobrze wyszło. Akcent na ostatnią sylabę podkreśla zdecydowanie podmiotu lirycznego, które jest przeciwwagą dla pytania - anafory.

[KOBIETA]

@FaLcorN

 

Kornel …

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@FaLcorN Akcent na ostatnią sylabę sprawia, że tę część słowa wymawia się głośniej, z naciskiem. Na ucho powoduje to coś jakby pif-paf, jak apel, jak odezwa. 

Szczególnie fajnie wybrzmiewa w piosenkach - zauważyłam. 

Ważne jest to, że trzymałeś go równomiernie. wiersz się "rozsypuje" jak domek z kart, kiedy używa się tego przypadkowo.

[FaLcorN]

@Alicja_Wysocka

Nie zastanawiałem się. Ja tego wiersza nie pisałem, bo wypłynął, co jest bardziej zgodne z tym jak było. Ustawiłem anaforę, a reszta się dopasowała do powtórzenia.

[KOBIETA]

@Alicja_Wysocka

 

to bardzo interesujące Alicjo :) wiesz …ja nie mam o tym zielonego pojęcia i nie wiem czy chcę mieć!

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ale Ty zapewne to dostrzegasz! Pozdrawiam Ciebie z uśmiechem! I proszę dziel się wiedzą! 

[Berenika97]

@FaLcorN

 

Jest w tym wierszu rytm, który naprawdę unosi - te powtórzenia "czy popłyniesz ze mną" działają jak refren piosenki, której jeszcze nie słyszałeś, a już znasz na pamięć.

I te obrazy -wir aorty, sedno pod powieką - są jednocześnie bardzo cielesne i bardzo ulotne. Naprawdę pięknie napisane.