Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

bezczas

Poet Ka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Poet Ka

Poet Ka

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

bezczas

 

drzewo owocuje gałęziami

uderza w szybę

drzemie Marszałkowska

 

skra słońca osiada na drewnie

i brzegu książki

 

brak liści

brak zasłon

brak obrusów

brak bibelotów

brak zegara

 

materializuje się owocem trudnym

wpisanym w życie

marcowym słońcem

surowym pięknem przedwiośnia

poświatą na podłodze przy łóżku

 

martwa natura z cukiernicą

spodek jabłko i nóż do obrania

malowany niewprawną ręką ucznia

szkoły przy Warszawsko-Wiedeńskiej kolei

– nie malarza –

 

lewituje po dziś dzień

Edytowane przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)
3
huzarc

huzarc

Opublikowano
Opublikowano

@Poet Ka

To bardzo ciekawy i subtelny wiersz. Jest cichy, kontemplacyjny i malarski. Jest nowoczesną grą ponadczasowymi symbolami. Każde słowa ma tu znaczenie i ogromną poetycką pojemność, pomimo oszczędności. Stąd jego siła. Do tego doskonale malarskie metafory. Czas złapany w obraz, a raczej jego detale złapane w obraz. Tak go odbieram.

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • KOBIETA
      nienasycenie Bogiem

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @Migrena

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      wiem ;) pozdrawiam serdecznie Migrenko :)   
    • wierszyki
      Nieoczywista para

      Przez wierszyki · Opublikowano

      Łososie pod prąd, wracają do źródeł. Warunek to ważny, nie dążą do zguby.   Pzdr

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         
    • KOBIETA
      Uważność

      Przez KOBIETA · Opublikowano

      @violetta Ale czapla siwa czy biała? :)  wiesz, że ona poluje zawsze samotnie? :) 
    • Tectosmith
      Przepraszam, że zawiodłem

      Przez Tectosmith · Opublikowano

      Wybacz, że cię zawiodłem, że nie dałem rady stać na własnych nogach. Wybacz, że cię opuściłem, ale decyzja nie była tylko moja.  Przepraszam za stracone chwile.  Przepraszam za te lata izolacji.  Przepraszam, że się pogubiłem  i że wcale nie miałem racji.  Tak. Tak bardzo chciałem mówić wspólnym głosem.   Nigdy nie było łatwo i to od samego początku.  Ja za dużo czułem i nie potrafiłem pomóc nikomu, nikogo zadowolić. Jedynie rozczarować.    I wcale już nie chciałem wracać, wracać w te zatrute ściany,  ale jakoś musiałem dawać sobie radę i niczego nikomu nic nie zdradzić.   Nigdy nam się nie przelewało i to także z mojej winy.  Nie potrafiłem jednak się dopasować, przygnieciony i bezsilny.  Nie zapominałem jednak nigdy i każdego dnia się starałem.  Życie boleśnie zweryfikowało wiedzę, emocje i to z kim, kiedy gadałem.  Tak bardzo chciałem mówić wspólnym głosem. Tak bardzo.  Tak bardzo nie chciałem być z tym wszystkim sam. Sam.  Wybacz, że cię zawiodłem, że nie dałem rady stać na własnych nogach. Wybacz, że cię opuściłem, ale decyzja nie była tylko moja.  Przepraszam za stracone chwile.  Przepraszam za te lata izolacji.  Przepraszam, że się pogubiłem  i że wcale nie miałem racji.  Tak. Ja naprawdę chciałem mówić wspólnym głosem.  Związałem przecież całe poszarpane życie z twoim własnym losem.  Cieszyłem się chwilami, powoli budowałem, bywałem odcięty,  ale zawsze z tobą nawet jeśli tylko całkiem sam. Sam. Czy tak powinna wyglądać miłość? Czy świat to wybaczy?  Tak bardzo chciałem ciebie ochronić, ale nie dawałem rady.  Aż musiałem się wynieść i wszystko pozostawić.  Cała reszta to już adwokaci i nie bałem się wszystkiego stracić  bo najważniejszy jest twój promień, uśmiech i dłoń ciepła.  Wszyscy siedzieli w sali a ja z tobą na schodach  bo nie interesowała mnie ta głupia walka o nic nie warte pieniądze.  A ja tak bardzo chciałem mówić wspólnym głosem.  Wybacz, że cię zawiodłem, że nie dałem rady stać na własnych nogach. Wybacz, że cię opuściłem, ale decyzja nie była tylko moja.  Przepraszam za stracone chwile.  Przepraszam za te lata izolacji.  Przepraszam, że się pogubiłem  i że wcale nie miałem racji.  Przepraszam też za dzisiaj i na tym nie przestanę.  Przed nami cała przyszłość nawet jeśli nie łatwa  to i tak pójdziemy ramię w ramię.      
    • Berenika97
      Kongres historiograficzny

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @huzarc   Wiersz o pamięci jako narzędziu, o reinterpretacji prawdy, o tym jak łatwo dziś "zaktualizować" własną wersję wydarzeń. Ten wiersz trafia w coś bardzo współczesnego - żyjemy w czasach gdy pamięć przestała być świadkiem, a stała się materiałem do obróbki. "Aktualizacja oczyszcza z winy lepiej niż wody Jordanu" - to jedno z trafniejszych zdań o epoce, w której żyjemy.    

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...