Deathinicja

[Marek Hipnotyzer]

ŚMIERĆ - zbiór wyobrażeń, zbiorowych lub indywidualnych, mających
podłoże lękowe. Lęki wywołujące śmierć biorą się z tzw. "wielkiej
niewiadomej", czyli poczucia niepokoju, związanego z dalszymi
losami świadomości człowieka po ustąpieniu z jego organizmu zew-
nętrznych oznak życia. Zagadnienie nie podlegające bezpośredniemu
badaniu empirycznemu, czyli dla nauki właściwie puste. Por. BÓG,
DUSZA, ŻYCIE WIECZNE, EGZYSTENCJALIZM.

[Tomasz_Biela]

tak dla rozrywki rozumiem wyczarowałeś sobie tą DEFINICje...hmm...no tak ewenement wśród wierszy niekiedy się zdaży...

[Marek Hipnotyzer]

dla rozrywki? nie sądze. Nie jest to też poezja jakaś wielka, ale nie dla rozrywki

[vacker_flickan]

nie zgodzę się z podłożem lękowym, ani z tym, że to zbiór wyobrażeń, bo to pojęcie od strony desygnatu bardzo konkretne
lęki wywołują śmierć — to dość karkołomna teza
poza tym nie wynika — najpierw piszesz, że wyobrażenia mają podłoże lękowe, a potem o lękach wywołujących śmierć, które się biorą z niepokoju o losy świadomości po ustaniu funkcji życiowych (paradoks!)
ta definicja się sypie od początku do końca, jeśli imitować sposób budowania def. to z zachowaniem zasad, które tym procesem rządzą
każde z jej zdań można obalić bez problemu — o to chodziło autorowi?
pozdr

[Marek Hipnotyzer]

proces produkcji Śmierci wygląda następująco:
1. Poczucie niepokoju.
2. Narastający lęk ( pomnożony ). Wg. definicji Freuda : Lęk = strach przed strachem.
3. Produkcja wyobrażeń biorąca się z lęków ( wyobrażenia te mogą być indywidualne lub współne dla wielu ludzi - np. w religiach wyobrażeniem takim jęst sąd pośmiertny i zbawienie lub potępienie )
4. Czy osoba konająca na raka jest martwa? ( mówi się, że "praktycznie martwa", ale z tego nic nie wynika ) Śmierć jest nadal tylko wyobrażeniem.
5. Umieramy każdego dnia? Może jednak żyjemy, a Smierć to tylko wyobrażenie?

[vacker_flickan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wycofuję to, co napisałem wcześniej — pomroczność jasna?;)
ale nadal mam pewną wątpliwość — bo tak: przy założeniu, że śmierć to zbiór wyobrażeń oczywiście
1) człowiek odczuwa dyskomfort w związku z tym, że ustaną jego funkcje życiowe i nie wie, co się stanie z jego świadomością
2) dyskomfort zmienia się w lęk, narastający
3) rozumiem, że efekt produkcji wyobrażeń jest wtórny (bo dziedziczymy pewną bazę, do której dorabiamy indywidualnie)
mnie się to kojarzy z pewnym „nakręceniem się”, co działa chwilowo, z nawałą myśli bardzo niekonstruktywnych, które można wszakże odgonić i tak człowiek czyni i w takiej sytuacji podłoże lękowe jest dla mnie jak najbardziej do przyjęcia; czy miałeś na myśli jakieś szersze wyobrażenia, tzn bardziej stałe?

[Marek Hipnotyzer]

Zgodziłbym się na to "nakręcenie się", ale to tylko przy wyobrażeniach indywidualnych.
Gorzej jest ze zbiorowymi, mogą nie mieć końca, jeśli trafią na podatny grunt...

[vacker_flickan]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

zbiorowe — czyli guru głoszący obsesyjną ideologię śmierci?
chodziło mi o to, że taki lęk pojawia się w chwilach nakręcenia, normalnie człowiek sobie radzi, albo w ogóle o tym nie myśli
ciekawostka, że śmierć jest traktowana w naszej kulturze jako coś nacechowanego negatywnie, właśnie w świadomości zbiorowej
zbiorowo to chyba geneza jest trochę bardziej złożona — bo przecież unikać śmierci to nie to samo, co się jej bać; a przecież dziedziczymy i uczymy się tego nastawienia — że śmierć to coś, czego trzeba się bać, czy może inaczej — uczymy się tego dyskomfortu, z którego lęk może się wyłonić